Prewencja nie musi od razu rozpocząć się od traktowania typowymi chemicznymi środkami ochrony roślin, zawsze na początek możemy wypróbować mniej inwazyjne leczenie. Dobre rezultaty daje glinka kaolinowa, która jest naturalnym, nieszkodliwym preparatem ochrony sadu. Najbardziej rozpowszechniona w Stanach Zjednoczonych w latach 90. XX wieku, ale już przed II wojną światową w Polsce podjęto próby stosowania tego preparatu w ochronie drzew pestkowych i ziarnkowych. Badania nad efektem działania glinki wykazały, że opryski całych drzew jej roztworem dają dobre rezultaty, jeśli chodzi o walkę z niektórymi szkodnikami sadu, między innymi: mszycą wiśniowo-przytuliową, miodówką gruszową czy owocówką jabłkóweczką. Najlepsze efekty w skuteczności zwalczania zaobserwowano do tej pory w przypadku miodówki i mszycy wiśniowo-przytuliowej, bo w niektórych przypadkach było to aż 95% skuteczności działania. Dzięki swojej białej barwie glinka działa dezorientująco na szkodniki, ponieważ nie rozpoznają one drzew owocowych pokrytych białym, jasnym nalotem, dlatego nie migrują na nie i nie składają tam jaj, co znacząco ogranicza ich populację. Dodatkowo glinka może chronić rośliny przed nadmiernymi skutkami suszy i wysokiego nasłonecznienia.
Glinka kaolinowa jest używana przez sadowników jeszcze z innego powodu. Gdy występuje ryzyko przymrozków na wiosnę, co od dłuższego czasu w naszej strefie klimatycznej zdarza się coraz częściej, zabieg bielenia drzew owocowych opóźnia wegetację. Opóźnienie wegetacji w tym czasie obniża ryzyko przemarznięcia i strat dla kwiatów oraz pąków w fazie kwitnienia. Promienie słoneczne, odbijając się od kory drzew pokrytej białym nalotem (glinką), obniżają temperaturę drzewa. Dzięki temu zmniejsza się nagrzewanie rośliny, a tym samym proces wegetacji zostaje spowolniony nawet o kilka dni.
Zalecana dawka preparatu w formie oprysku to 10–50 kg/ha, rozpuszczone w 500–1000 l wody, w zależności od szkodnika i intensywności jego występowania w sadzie. Pierwszy oprysk wykonuje się zaraz na początku okresu wegetacji, a kolejne powtarza się co 7–10 dni lub po opadach deszczu. Glinka stosowana jesienią wykazuje lepsze efekty działania niż po wiosennym oprysku, gdyż jesienią jest mniej deszczu i substancja dłużej utrzymuje się na drzewie. Oprysku nie wykonuje się w czasie silnego wiatru. Opryski stosuje się zawsze zgodnie z instrukcją użycia i etykietą.
Wadą glinki kaolinowej jest jej łatwa zmywalność przez deszcz, co wymaga częstszych oprysków. Biały nalot na drzewie może też nieco utrudnić obserwację roślin, a owoce po zbiorze muszą być bardzo dokładnie umyte przed sprzedażą, co może stać się dość pracochłonne.
Glinka kaolinowa to naturalny i bezpieczny środek ochrony roślin, który dopuszczony jest do stosowania również w rolnictwie ekologicznym. Nie jest szkodliwa dla ssaków, ptaków czy pszczół i jest bezpieczna dla środowiska.
Anna Sieniawska
Oprac. na podst. literatury