bip_logo

HOTEL PODR Boguchwała

Agroturystyka

Gospodarstwa agroturystyczne



















Przydatne linki

podrtv1

YouTube
Owies- samo zdrowie dla ludzi i zwierząt PDF Drukuj

Jak sobie można wyobrazić żywienie koni bez owsa? A przecież to największe, najsilniejsze i najdłużej żyjące zwierzę gospodarskie. Tak więc zboże to, jest wzorcowe dla koni (zapewnia siłę mięśni i ścięgien, twardość kości i chrząstek, zębów, prawidłową pracę przewodu pokarmowego, chęć do pracy i zdrowie).

Samcom wszystkich zwierząt gospodarskich owies, zwłaszcza podkiełkowany zapewnia wigor i produkcję biologicznie wartościowego nasienia.

Nasi przodkowie twierdzili, że owies to cud natury – skuteczny w terapii cukrzycy, sklerozy, leczy skołatane nerwy i działa jak afrodyzjak – stąd powiedzenie: „owsianka czyni ludzi z żelaza”. W 1 kg owsa znajduje się 11,8 % białka o dużej wartości biologicznej, bowiem zawiera ono aż 41 % cennych aminokwasów egzogennych (pszenica tylko 33 %). Zawarty w owsie aminokwas tryptofan pośredniczy w tworzeniu hormonów szczęścia, które mają działanie wyciszające, odtruwające, uspakajające.

Owies zawiera 4 % tłuszczu bogatego w wartościowy kwas linolowy, lecytynę, witaminę E zwaną witaminą młodości i płodności. Związki te znakomicie wpływają na pracę serca, naczynia krwionośne i system nerwowy. Lecytyna, to aktywny związek – uelastycznia naczynia krwionośne, poprawia pamięć, wzmaga aktywność seksualną. Zaś witamina E chroni organizm przed wolnymi rodnikami (zmiany rakowe), wzmacnia mięsień sercowy i jego pracę, chroni przed starzeniem się – poprawia (wg Amerykanów) sex appeal.

Błonnik owsa zawiera pewne substancje (duża zawartość arabinoksylanów i ß-glukanów), które są uznawane za czynniki antyżywieniowe dla zwierząt. W medycynie ludzkiej uważa się, że te substancje odgrywają ogromną rolę w zapobieganiu chorób cywilizacyjnych takich jak: miażdżyca, otyłość, rak jelita grubego, cukrzyca, wrzodziejące zapalenie jelit. To właśnie te rozpuszczalne frakcje włókna występują w dużej ilości w owsie, bo prawie w 50 %, natomiast inne zboża zawierają ich mniej, bo tylko 10-25 %.

Z badań naukowych wynika, że otręby owsiane 2 razy szybciej obniżają poziom cholesterolu, niż płatki owsiane.

Owies stymuluje potencję płciową u ludzi i zwierząt. W plewach i słomie owsianej znajduje się związek podniecający koniferyna. Jedną z hipotez tłumaczących dlaczego tak jest – to duża zawartość w owsie cynku i rozpuszczalnej w wodzie krzemionki.

Składniki te zawiera całe ziarno owsa, płatki owsiane, młody zielony owies, ale najwięcej cynku i krzemionki jest w plewach i słomie owsianej oraz w otrębach owsianych. W 1 kg ziarna owsa znajduje się 32-40 mg cynku, a w 1 kg plew i słomy owsianej, aż 138 mg cynku.

Cynk i krzem, to pierwiastki życia!!!

Górnicka (1988) podaje, że niedobór krzemu u człowieka powoduje: cukrzycę, choroby zwyrodnieniowe, demineralizację organizmu, miażdżycę, krwotoki, nadciśnienie, kruchość i przepuszczalność naczyń włosowatych, osłabienie mięśnia sercowego, odleżyny, grzybicę, osłabienie ścięgien, stany zapalne śluzówki i skóry. Krzemoorganiczne związki (rozpuszczalna krzemionka) występują w ziołach ( ptasi rdest, babka lancetowata i zwykła, skrzyp, pokrzywa) jak też we włóknie owsa, jęczmieniu i w skórce ziemniaka.

Nieoceniona jest również rola żwirku krzemowego w żywieniu ptaków. W żołądku mięśniowym wytwarza się żel kwasu krzemowego o dużej chłonności. Posiada on właściwości bakteriobójcze, przeciwzapalne, gojące, reguluje przemianę materii, zwiększa odporność organizmu, regeneruje nabłonki, wzmacnia chrząstki, skórę, zapobiega przegrzaniu. Brak krzemu (kamyczków w mielcu) może być przyczyną kanibalizmu, wydziobywania piór, nerwowości ptaków, niedowładu nóg i skrzydeł, hamowania wzrostu, biegunek itp.

Cynk jest niezbędny w zwalczaniu chorób współczesnych, a jego niedobór prowadzi do wielu chorób umysłowych i braku pamięci. Stąd może pochodzi powiedzenie „daj mi cynk”, czyli przypomnij mi. Cynk jest bardzo ważnym czynnikiem, który warunkuje właściwy przebieg spermatogenezy i aktywność plemników, dlatego owies podaje się wszystkim samcom w okresie reprodukcyjnym.

Badania przeprowadzono na polskich konikach – żywiono ich paszą bez owsa – wskutek czego nastąpił spadek koncentracji plemników w nasieniu, zmniejszył się wigor i chęć krycia klaczy.

Cynk to niezbędny pierwiastek dla rozwoju kości, ścięgien, wzrostu włosów, paznokci i zębów, utwardza szkliwo.

Po 50. roku życia człowieka wchłanianie cynku bardzo maleje, objawy to: łysienie, siwienie, impotencja, obniżona płodność, choroby nerek i pęcherza moczowego, cukrzyca, starcze otępienie, problemy skórne, łamliwość kości itp.

Owies, to również doskonały kosmetyk – namoczone płatki owsiane. Maseczka z płatków owsianych i drożdży leczy trądzik młodzieńczy.

Ziarno owsa nie może mieć więcej niż 1 rok, potem traci smak, gorzknieje, jełczeją tłuszcze.

Owies jako roślina ma właściwości także fitosanitarne, w płodozmianie używa się wówczas mniej środków ochrony roślin.

Owies w żywieniu drobiu – mimo wielu zalet zboże to zawiera zbyt dużo włókna trudno strawnego dla drobiu (zwłaszcza młodego), bo ok. 10 % w 1 kg ziarna i nie może być głównym komponentem w mieszankach paszowych, szczególnie dla kur.

Tylko w końcowym tuczu gęsi może stanowić jedyną paszę. Owies stosuje się jako dodatek dietetyczny dla wszystkich ptaków hodowlanych.

Indyki lepiej wykorzystują włókno niż kury, dlatego podawanie śruty owsianej może zapobiegać lub łagodzić problemy w ich w odchowie - brak łaknienia ptaków w pierwszych dniach życia. Owies ma podobne działanie do chityny skrzydełek owadów zjadanych przez indyki - drażni jelita, żołądek i wydziela soki zakwaszające przewód pokarmowy indyków chroniąc ptaki przed wnikaniem zarazków. Badania prof. Teresy Majewskiej z UWM w Olsztynie wykazały, że indory żywione mieszanką z dodatkiem 10 % śruty owsianej (od 1 dnia życia do 18 tyg.) były bardziej żywotne, lepiej opierzone, wcześniej podfruwały – ptaki były bardziej szczęśliwe w porównaniu z ptakami żywionymi bez dodatku owsa.

Końcowa masa ciała ( w grupie żywieniowej z owsem) była co prawda obniżona o 0,26 kg, ale przeżywalność indyków była 100 %. Ligniny włókna owsa – pod wpływem mikroflory jelit - zamieniają się w bioaktywne substancje o działaniu podobnym do hormonów zwiększające odporność ptaków. Udział 10 % owsa w mieszance okazał się zbyt wysoki, ale niewielkie ilości śruty owsianej (1-3 %) w paszy dla indyków są bardzo wskazane, bowiem stymulują rozwój oraz funkcje trawienne przewodu pokarmowego. Owies poprawia również smak i trwałość mięsa indyczego oraz tłuszczu.

Przypominając w tym artykule tak wiele zalet owsa, czy to wartościowe zboże nie zasługuje na ponowne pochylenie się nad jego uprawą ? Być może nie warto go „rozbierać” z cennych łusek, aby ziarno pozostało nagie. I chyba można śmiało powtórzyć twierdzenie naszych przodków, że „owies to cud natury”, tak często współcześnie niedoceniany.

Jest to wyzwanie nade wszystko dla gospodarstw ekologicznych, a zarazem szansa i czas na renesans tego zboża.

A zatem Rolnicy-Ekolodzy uprawiajcie owies, aby przysporzyć zdrowia i sił witalnych ludziom i zwierzętom.

Opracowanie: Józefa Kwiatanowska

Sekcja Produkcji Zwierzęcej PODR

Źródło:T.Majewska „Drobiarstwo niekonwencjonalnie”

Akceptował Kierownik Działu – Wiesława Kucharska