_____PROMOCJA !!!!_____ NOCLEG ZA PÓŁ CENY... DOBA JUŻ OD 30 ZŁ

Uprawa kukurydzy na ziarno PDF Drukuj

Kukurydza jest bardzo wartościową rośliną paszową przydatną w żywieniu wielu gatunków zwierząt hodowlanych. Może mieć również zastosowanie
w przemyśle młynarskim, w produkcji skrobi, a także w produkcji biogazu.

Duża plenność i wartość rolnicza kukurydzy jest wynikiem wieloletniej selekcji i nowoczesnej genetyki oraz opracowanych naukowo technologii uprawy, dostosowanych do kierunków jej użytkowania.

kukurydza

Dobór odmian
Z roku na rok wzrasta ilość odmian kukurydzy wpisywanych do Krajowego Rejestru Odmian. W bieżącym roku znajduje się w nim 173 odmiany. W każdym roku znaczna część odmian jest zastępowana nowymi, plenniejszymi, o lepszych cechach użytkowych.
Właściwy dobór odmiany wpływa nawet w 30 % na sukces w uprawie kukurydzy, dlatego ważna jest znajomość cech poszczególnych odmian.
Odmiany uprawiane na ziarno powinny charakteryzować się:
- odpowiednią wczesnością (określaną liczbą FAO),
- wysokim poziomem plonowania,
- odpornością na chłody i wyleganie,
- małym porażeniem przez choroby czy szkodniki.
Odmiany wczesne (do FAO 220) plonują niżej niż średnio wczesne (do FAO 250) i średnio późne (FAO 260 – 290), ale gwarantują zebranie ziarna o 10 – 20 dni wcześniej i o wilgotności 25 – 30 %. Najwyższy potencjał plonowania mają odmiany średnio późne, ale ryzyko ich uprawy na terenach o krótkim okresie wegetacji jest duże. Z praktycznego punktu widzenia najbardziej odpowiednie na Podkarpaciu są mieszańce średnio wczesne, o liczbie FAO 230 – 250.

Wymagania klimatyczno – glebowe
Kukurydza jest rośliną dnia krótkiego ciepłolubną, ma duże wymagania termiczne w stosunku do gleby i powietrza.
Kukurydza ma niewielkie wymagania glebowe. Może wysoko plonować zarówno na glebach pszenno – buraczanych jak i na glebach żytnich. Najlepsze są gleby próchniczne, przewiewne i ciepłe, mogące zgromadzić znaczny zapas wody np. czarnoziemy, gleby lessowe, mady a także gleby brunatne i mocne piaski gliniaste. Może być również uprawiana na glebach zaliczanych do kompleksu żytniego bardzo dobrego i dobrego, klasy bonitacyjnej IV a i b,
a nawet V, pod warunkiem dobrego zaopatrzenia w wodę i składniki pokarmowe oraz o pH zbliżonym do obojętnego. Na glebach lekkich najlepiej uprawiać ją bezpośrednio na oborniku. Nie należy kukurydzy uprawiać na glebach zimnych, podmokłych, bardzo ciężkich jak również na suchych i piaszczystych.

Uprawa roli
Kukurydza nie ma szczególnych wymagań co do stanowiska. Może być uprawiana po wszystkich roślinach, również po sobie. Jednak uprawiana po sobie jest bardziej narażona na szkodniki, choroby oraz większe zachwaszczenie.
Przygotowanie roli zależy od rodzaju przedplonu. Po zbiorze roślin zbożowych, które są najczęściej przedplonem kukurydzy powinno się wykonać podorywkę, następnie bronowanie, a jesienią orkę przedzimową na głębokość 25 – 30 cm. Po motylkowych, trawach i ich mieszankach dobrze jest wykonać talerzowanie,
a następnie orkę .Wiosną pierwszym zabiegiem jest włókowanie, a na glebach lekkich bronowanie, które wyrównuje pole i zapobiega utracie wody z gleby.
Bezpośrednio przed siewem glebę należy doprawić, najlepiej za pomocą agregatu uprawowego.
W uprawie kukurydzy coraz częściej stosowane są różne uproszczenia uprawowe. Polegają one najczęściej na spłyceniu orki, ograniczeniu lub nie stosowaniu
w ogóle uprawek pożniwnych i stosowaniu wiosną tylko włókowania i bronowania oraz agregatu przedsiewnego. Najdalej idącym uproszczeniem jest uprawa bezorkowa i siew bezpośredni w ściernisko. Wysiewając nasiona bezpośrednio w ściernisko, trzeba 2-3 tygodnie wcześniej zastosować herbicyd totalny,
a następnie przed lub po wschodach roślin wykonać oprysk zalecanymi herbicydami. Do siewu bezpośredniego konieczny jest siewnik wyposażony w urządzenia spulchniające glebę przed sekcją wysiewającą.

Nawożenie
Kukurydza jest rośliną o wysokich wymaganiach pokarmowych, znacznie wyższych niż inne rośliny zbożowe. Z trzech podstawowych składników pokarmowych NPK, kukurydza pobiera najwięcej potasu, następnie azotu, najmniej fosforu. Ponadto w porównaniu z innymi roślinami pobiera duże ilości wapnia i magnezu.
Wg badań IUNG-PIB w Puławach kukurydza uprawiana na ziarno potrzebuje na wytworzenie 1 tony ziarna wraz ze słomą :
- 24 – 42 kg N,
- 12 - 16 kg P2O5,
- 30 – 42 kg K2O,
- 4 – 6 kg MgO,
- 6 – 8 kg Ca,
- 4 kg S.
Nawozy fosforowe, potasowe i magnezowe stosuje się jesienią pod orkę. W przypadku, gdy nie zastosowano ich w tym terminie, należy wprowadzić je wiosną, przed przedsiewnymi zabiegami uprawowymi.
Azot jest najbardziej plonotwórczym składnikiem pokarmowym .Zapotrzebowanie na azot zmienia się w poszczególnych okresach rozwoju roślin. Najwięcej azotu kukurydza pobiera w okresie od fazy 6-8 liści do fazy zasychania znamion. Celowy jest podział całej dawki azotu na przedsiewną(ok. 2/3) i pogłówną w okresie od wschodów do fazy 5-7 liści. Pogłówne nawożenie drugą dawką azotu należy stosować na suche rośliny, w przeciwnym razie granule zatrzymujące się na roślinach mogą powodować poparzenia.

Siew nasion
Optymalny termin siewu zależy od warunków termicznych występujących wiosną w danym roku. Temperatura gleby w okresie siewu na głębokości 6 - 8 cm powinna wynosić 8 – 10 °C, co w woj. podkarpackim przypada na III dekadę kwietnia. Fenologicznym wskaźnikiem terminu siewu kukurydzy jest kwitnienie mniszka, czeremchy i czereśni.
Grubość warstwy spulchnionej, a zarazem głębokość umieszczenia nasion powinna wynosić 4 – 5 cm na glebach zwięzłych i wilgotnych, a 6 – 8 cm na glebach lżejszych, łatwo wysychających.
Szerokość międzyrzędzi należy dostosować do typu maszyn zbierających kukurydzę, najczęściej wynosi 75 – 80 cm. Siać należy siewnikiem punktowym (pneumatycznym lub mechanicznym) o ostrych redlicach.

Kukurydza 038

Obsada roślin
Każda odmiana posiada właściwą dla siebie optymalną obsadę podawaną przez hodowcę lub producenta nasion. Najczęściej w uprawie na ziarno wynosi ona 80 – 90 tys roślin na 1 ha. Do siewu powinien być wykorzystany tylko materiał siewny pochodzący z zakupu, najczęściej zaprawiony już przeciwko chorobom grzybowym, a także szkodnikom.

Zwalczanie chwastów w kukurydzy
Wolny wzrost początkowy i rzadka obsada roślin powodują, że kukurydza jest podatna na zachwaszczenie, którego nie można zniszczyć skutecznie wyłącznie zabiegami mechanicznymi. Dlatego w uprawie kukurydzy konieczne jest stosowanie odpowiednio dobranych herbicydów.

Zbiór ziarna kukurydzy
Termin zbioru ziarna kukurydzy zależy od aktualnej wilgotności ziarna i przebiegu pogody. Oznaką dojrzałości roślin do zbioru jest zżółknięcie i wysychanie liści okrywowych na kolbie oraz stwardnienie ziarna. Zbierane ziarno kukurydzy zawiera przeważnie od 26 do 40 % wody, dlatego wymaga dosuszenia do wilgotności nie przekraczającej 15 %.
Suszenie ziarna jest konieczne, gdy jest przeznaczone do sprzedaży lub produkcji pasz treściwych suchych zwłaszcza dla drobiu.
Ziarno kukurydzy nie przeznaczone do obrotu zewnętrznego, ze względów ekonomicznych może być zakiszane. Koszty kiszenia są kilkakrotnie tańsze od suszenia. Kiszone ziarno, podobnie jak suszone, jest wartościową paszą, szczególnie dla trzody chlewnej i przeżuwaczy.

Opracowała: Katarzyna Sitek

Akceptował kierownik działu: Jan Kocój