bip_logo

HOTEL PODR Boguchwała

Agroturystyka

Gospodarstwa agroturystyczne















podrtv1

YouTube
Podkarpacki Ośrodek Doradztwa Rolniczego
Biuletyn 2010.06 Czerwiec PDF Drukuj

 

biuletyn czerwiec

AKTUALNOŚCI

To warto wiedzieć
Promocja w Agencji Rynku Rolnego

AGROLIGA 2010

Rolnictwo na świecie
Wywiad
Koparka za unijne środki

OGRODNICTWO

Przypomnienia ogrodnicze
l Kalendarz biodynamiczny

OGŁOSZENIA

Nie tylko zdobią
Pozostałości środków ochrony roślin w owocach miękkich
Postawmy na pnącza

PRODUKCJA ROŚLINNA I ZWIERZĘCA

Przypomnienia rolnicze
O czym należy pamiętać, stosując środki chemiczne
Krótko o kwasowej i chemicznej degradacji gleb
Jak uzyskać dobre plony rzepaku

PRAWO

Nowe uregulowania prawne dotyczące emisji amoniaku w kurnikach

AGROTURYSTYKA

l Wypoczynek w zgodzie z naturą

EKOLOGIA

Kontrola gospodarstw ekologicznych
Tarnobrzeskie jabłka w Norymberdze

EKONOMIKA

Kredyty preferencyjne na inwestycje w rolnictwie

PODKARPACKA IZBA ROLNICZA

Z prac Zarządu i Biura PIR

BHP W ROLNICTWIE

Bezpieczeństwo w gospodarstwach rolnych
Kącik porad
Pierwsze owoce lata w spiżarni
Truskawkowe abc

KONKURS

„Nasze kulinarne dziedzictwo”
Prezentacje
Turystyka w Rakszawie
Adresy Zespołów Doradców w powiatach
Rynek Rolny – wkładka

Zmieniony: piątek, 28 maja 2010 09:52
 
Siara to zdrowie dla cieląt PDF Drukuj

IMG_8093 Pierwsze godziny życia cielęcia są dla jego organizmu prawdziwym szokiem spowodowanym gwałtownym przejściem z komfortowych warunków wewnątrz macicy do nieprzyjemnej obory.

Pierwszy łyk powietrza dla cielęcia jest z jednej strony zbawienny dla jego życia, a jednocześnie przepustką dla bakterii chorobotwórczych (patogennych), które opanowują układ pokarmowy oraz w drugiej kolejności bakterii obojętnych lub warunkowo chorobotwórczych (symbionty). W tych pierwszych chwilach osesek nie posiada żadnej wrodzonej odporności wobec nowego nieprzyjaznego środowiska.

Tym cudownym lekiem dającym cielęciu odporność na dużą liczbę negatywnych czynników środowiska jest siara, która jest gęstym kremowym płynem o lekko słonawym smaku i specyficznym zapachu wydzielanym przez wymię krowy przez 5-6 dni po porodzie.

Skład siary zdecydowanie różni się od składu mleka i co nie jest ułatwieniem dla hodowców, zmienia się z każdą godziną. Przykładowo w pierwszym dniu po porodzie zawiera 22-27% suchej masy, 10-15% białka, 8-13% tłuszczu. Posiada również zwiększoną ilość witamin – 10-krotnie witaminy A mającej duże znaczenie w prawidłowym funkcjonowaniu nabłonka i błon śluzowych, dzięki czemu zapobiega schorzeniom układów oddechowego i pokarmowego, np. grypie, biegunkom.

Trzykrotnie jest więcej witaminy D, a także jodu stymulującego aktywność tarczycy. Produkowany przez nią hormon Tyroksyna korzystnie wpływa na przemianę materii u cieląt, co w znacznym stopniu pomaga w przystosowaniu się młodego organizmu do nowego środowiska.

Wysoka zawartość białka w siarze ma szczególne uzasadnienie, ponieważ spełnia rolę nośnika przeciwciał odpornościowych (immunoglobulin) wytwarzanych przez cielne krowy przekazywane cielętom w siarze. Nie bez znaczenia jest skład przeciwciał, biorąc pod uwagę fakt, że są one wytwarzane pod wpływem drobnoustrojów, z którymi organizm krowy obcuje przez dłuższy czas. Można zatem powiedzieć, że posiadają „szczególne kwalifikacje” do zwalczania i niszczenia miejscowej flory bakteryjnej specyficznej dla danego mikrośrodowiska.

W związku z tym należy szczególnie zadbać o to, żeby nie przemieszczać cielnych krów szczególnie tuż przed porodem z jednego gospodarstwa do drugiego. Należy pamiętać o tym, aby cieliły się w tym środowisku, w którym pozostawały najdłuższy okres czasu. W nim powinny również pozostać cielęta przynajmniej na okres pojenia siarą.

Na podstawie tych informacji jednoznacznie wynika, dlaczego siara od krów przebywających od lat w tym samym środowisku i w tych samych oborach, w których występowały kolejne wycielenia jest najbardziej wartościowa pod względem swojego składu biologicznego.

Możliwe, że jest to najbardziej racjonalne wytłumaczenie dlaczego cielęta urodzone przez jałówki często przetransportowywane z odległych rejonów jako wysoko cielne są słabsze, mniej odporne i częściej chorują na biegunki.

Wspomniane zjawiska chorobowe występują również u cieląt rodzących się zimą i wczesną wiosną m.in. dlatego, że w tym okresie siara jest bardzo uboga w witaminy i przeciwciała odpornościowe od siary krów rodzących pod koniec okresu pastwiskowego.

Ponadto siara jest bardzo dużym magazynem soli mineralnych. Szczególna jest tu obecność soli magnezu, które działają jak bardzo skuteczny środek przeczyszczający, ułatwiający usunięcie z przewodu pokarmowego cielęcia nagromadzonego w nim w czasie życia płodowego kału zwanego smółką.

P1040259

Na podstawie prowadzonych badań oraz analiz składu siary prowadzonych przez naukowców z zakresu żywienia bydła ten cudowny, doskonale dostosowany do potrzeb oseska skład siary zmienia się bardzo szybko. Dlatego tak ważne jest, aby napoić cielę siarą jak najwcześniej po urodzeniu.

O tym należy pamiętać

Najefektywniejsze wykorzystanie siary przez nowo narodzone ciele jest w ciągu pierwszych dwunastu godzinach życia.

Ten czas jest bardzo ważny, a to dlatego że wraz ze spadkiem ilości białek w siarze obniża się z godziny na godzinę ilość ciał odpornościowych, przez co traci ona swoją najistotniejszą właściwość biologiczną – zmniejsza się skuteczność ochrony noworodka przed drobnoustrojami. Kolejnym ważnym powodem „wyścigu z czasem” są zmiany budowy anatomicznej jelita cielęcia, które zachodzą w ciągu pierwszej doby. W chwili urodzenia ok. 2% powierzchni jelit stanowią pory pozwalające na łatwe przenikanie sporej wielkości cząsteczek przeciwciał odpornościowych. Niestety, tą samą drogą do organizmu noworodka mogą przedostać się bakterie chorobotwórcze. Po upływie 24 godzin ściany jelita są już uszczelnione i nieprzepuszczalne dla przeciwciał.

W tych okolicznościach powstaje pytanie czy istnieją normy określające ile siary w tym okresie powinno wypić cielę. Różnie specjaliści od spraw żywienia podają. W jednych opracowaniach można przeczytać, żeby ilość podanej siary stanowiła 5% masy ciała przy wadze cielęcia 40 kg, wówczas powinno ono wypić jej 2 litry. Obecnie dawki te są bardziej sprecyzowane w kontekście ilości siary i czasu jej skarmiania. Zaleca się: 8-10% w stosunku do masy ciała cielęcia (np. 40 kg) podawanie w trzech dawkach: 1,5 litra po 2 godzinach po porodzie, 1,0-1,5 litra po kolejnych 4 godzinach i ostatnie 1,5 litra po 6 godzinach. W sumie powinno się podać 4,0-4,5 litra siary w czasie 12 godzin.

O ile w kwestii ilości sprawa jest jasna, o tyle kontrowersyjny pozostaje sposób podawania siary i tutaj są różne opinie. Czy pozostawić cielaka przy matce i pozwolić mu ssać wymię do woli, czy bezzwłocznie zaraz po porodzie przenieść go do indywidualnego kojca w cielętniku. Każda z wymienionych metod ma swoich zwolenników, którzy broniąc swych racji podają jedyne i „mocne” argumenty. Prawda jak zawsze jest pośrodku. Dla drobnych hodowców najbardziej odpowiednia jest metoda tradycyjna, dla większych hodowców wskazane by było odłączenie cieląt od matek z zachowaniem wszystkich zasad związanych z minimalnymi zasadami w zakresie ochrony cieląt (dyrektywa)oraz z zachowaniem i przestrzeganiem wszystkich parametrów dotyczących sposobu, terminów podawania siary co jest praco- i czasochłonne.

Poważniejszym problemem może być niemożność zapewnienia cielęciu dostępu do siary w pierwszych godzinach życia w przypadku, gdy krowa pada w czasie porodu, wystąpi zapalenie wymienia lub nie wytwarza siary.

W takich szczególnych przypadkach można sięgnąć po liofilizowane preparaty siarowe dostępne na rynku. Nie są one w stanie zapewnić, nawet przygotowane jak najbardziej starannie, naturalnej siary od krowy, dlatego powinny być stosowane tylko szczególnie w ww. przypadkach. Polecane jest zamrożenie 1,0-1,5 litrowych porcji siary od krów po 3-4 porodzie, które cieliły się w danym środowisku. W takich sytuacjach należy pamiętać, aby nie zniszczyć właściwości biologicznych siary. Należy ją rozmrażać i podgrzewać do temperatury około 40oC powoli, najlepiej zanurzając butelkę z siarą w letniej wodzie. W żadnym wypadku nie należy tego robić w kuchence mikrofalowej, we wrzątku czy w innych urządzeniach elektrycznych. Wysoka temperatura przekraczająca 50oC powoduje rozpad i zniszczenie przeciwciał.

P1040398

Żeby cielęta były zdrowe, a siara spełniała przypisaną jej rolę należy pamiętać, żeby:

a)prawidłowo żywić krowy cielne i w odpowiednim terminie je zasuszać. Zapewnić im odpowiednią ilość witaminy A (zapotrzebowanie na nią w drugiej połowie ciąży wynosi 1mln j.m./dzień). Krowom z terminem wycieleń w okresie wiosennym należy podawać witaminę w postaci zastrzyków, ponieważ w skarmianych w tym okresie paszach jest tylko 1/10 ilość karotenów (prowitaminy A) w porównaniu do wartości jaka była w chwili zbiorów;

b) nie zmieniać miejsca pobytu krów cielnych. Zmiana środowiska może przyczynić się do zmniejszenia odporności. Istnieje możliwość podniesienia aktywności przeciwciał szczepiąc w pierwszej połowie ciąży krowy czy jałówki przeciw pałeczce okrężnicy (Escherichia coli) szczepionką przygotowaną z miejscowych szczepów bakterii;

c) jeżeli jest to tylko możliwe, nie odłączać cieląt od krów po porodzie, powinny mieć możliwość jak najwcześniej i jak najczęściej pobierania siary od matki ponieważ:

- jej skład zmienia się i wartość biologiczna maleje z każdą godziną,

- cząsteczki z przeciwciałami tylko przez jedną dobę swobodnie przenikają przez ściany jelita,

- odruch ssania u nowo narodzonych cieląt jest zjawiskiem naturalnym i zapewne dlatego też nie wszystkie potrafią pić siarę z wiaderka, pijąc w taki sposób łykają zbyt duże porcje siary, której duża ilość przedostaje się do przedżołądków, gdzie ulega rozkładowi, powodując u osesków niestrawność,

- najbardziej profesjonalny masaż cielęcia wykonywany przez człowieka nie zastąpi wylizywania noworodka przez matkę proces ten ma bardzo korzystne działanie na perystaltykę jelit (pobudza ją) i wzmaga krążenie krwi.

Opracowała: Wiesława Kucharska

na podst. materiałów WChiRZ w Poznaniu

Zmieniony: wtorek, 07 września 2010 12:04
 
Ceny produktów rolnych w czerwcu 2012 r. PDF Drukuj

Ceny produktów rolnych w skupie i na targowiskach w czerwcu 2012 r.

 
Święto Ziemniaka w Gminie Przeworsk PDF Drukuj

17 września br. w Mirocinie zostało zorganizowane po raz pierwszy „Święto Ziemniaka” w gminie Przeworsk, którego organizatorami byli: Urząd Gminy Przeworsk, Podkarpacki Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Boguchwale – PZDR w Przeworsku oraz KGW w Mirocinie. W spotkaniu uczestniczyli gospodarze powiatu i gminy oraz zaproszeni goście

Część artystyczną o „tematyce ziemniaka” rozpoczęli pięknym programem uczniowie z Zespołu Szkół w Mirocinie przygotowanym pod opieką Jolanty Mróz i Anny Bieniasz-Markowicz. Tradycyjne przyśpiewki, kabarety i piosenki zaprezentowały także Koła Gospodyń Wiejskich z Gorliczyny, Chałupek i Grzęski. W konkursie na największego ziemniaka zwyciężył okaz zgłoszony przez KGW Studzian, który ważył ponad 800 gramów. Swoją obecność zaakcentowała Aktywna Grupa Twórców Nieprofesjonalnych z Głogowa Małopolskiego prezentująca swoje prace malarskie i rzeźby.

4 1 2 3

Janusz Wołowiec
PZDR Przeworsk

 
RADZIMY SPRÓBOWAĆ - KULINARNE WALORY ZIEMNIAKÓW PDF Drukuj

DOD3.2009 037 Nie ma prawdopodobnie produktu , z którego można by przygotować tyle smacznych dań co z ziemniaków. Na naszym stole zajmują one codziennie „honorowe” miejsce. Znakomicie smakują do ryby, mięsa, grzybów, warzyw a nawet kaszy. Gotowane i smażone, pieczone i tarte, mielone i suszone, duszone i faszerowane… Do Polski ziemniaki trafiły za pośrednictwem króla Jana III Sobieskiego, który przysłał je z Wiednia królowej Marysieńce jako osobliwość cesarskich ogrodów. Gdy podano je po raz pierwszy w Wilanowie, nie wzbudziły entuzjazmu. Dopiero za panowania Augusta II ziemniaki zostały rozpowszechnione w całym kraju, a w początkach XIX wieku uratowały większą część ludności od klęski głodu. Ziemniaki są ważnym źródłem wielu cennych składników odżywczych, głównie z tego względu, że udział ich w całodziennym żywieniu jest stosunkowo duży – 250 – 500 g. Obok skrobi, która jest podstawowym źródłem węglowodanów w pożywieniu człowieka, w ziemniakach występuje w niewielkiej ilości białko roślinne o wysokiej wartości biologicznej. Białko ziemniaków najefektywniej będzie wykorzystane, gdy zostanie uzupełnione choćby niewielka ilością pełnowartościowego białka zwierzęcego (mleko, ryby, sery, mięso). Spośród składników mineralnych w ziemniakach najobficiej występuje potas, fosfor, magnez, niewielkie ilości wapnia i żelaza, a także mikroelementy (miedź, mangan, molibden).
Oprócz suszonych owoców żaden produkt żywnościowy nie zawiera tyle potasu co ziemniak. Zapotrzebowanie organizmu człowieka na tę substancję jest znaczne: wynosi 2 – 3 g na dobę. Zapotrzebowanie to zaspokaja w pełni 400 g ziemniaków. Potas pomaga usuwać z organizmu wodę i chlorek sodowy. Dlatego ziemniaki są szczególnie pożądane w diecie osób cierpiących na choroby nerek. Dzięki wysokiej zawartości składników mineralnych o charakterze zasadowym, ziemniaki równoważą kwasotwórcze oddziaływanie na organizm produktów zbożowych i mięsnych, które są spożywane w znacznych ilościach.
Ziemniaki są również jednym z ważniejszych źródeł witaminy C (kwasu askorbinowego). Bez przesady można je uznać za podstawowy produkt pokrywający, zwłaszcza późną jesienią, zimą i wczesna wiosną, zapotrzebowanie człowieka na witaminę C: 300 g ziemniaków zaspokaja w 40 % jego dobowe zapotrzebowanie na tę witaminę. Zawartość tej witaminy w zależności od odmiany ziemniaka, okresu oraz sposobu przechowywania waha się od 3 do 30 mg w 100 g świeżej masy. Znajduje się ona przede wszystkim w ziemniakach młodych ( 25 – do 30 mg w 100 g bulw). W niewielkiej ilości zawierają też witaminę B, B2 , B6, PP a także karoten,
przetwarzany w organizmie człowieka na witaminę A.
Mówiąc o wysokiej wartości odżywczej ziemniaka i jego zaletach, powinniśmy pamiętać, że wiele zależy od sposobu jego wykorzystania a więc od prawidłowości obróbki i umiejętności przygotowania potraw.
Jak chronić wartości odżywcze ziemniaków?
- myć ziemniaki przed obraniem,
- obierać ziemniaki jak najcieniej gdyż należy pamiętać, że najwięcej witamin znajduje się tuż pod skórką,
- nie obierać na kilka godzin przed gotowaniem i nie moczyć ich w wodzie ponieważ składniki mineralne rozpuszczalne w wodzie przechodzą do wody,
- ziemniaki wkładać do wrzącej osolonej wody, w ten sposób zachowuje się więcej witamin. Witamina C szybko się rozkłada, jeśli ziemniaki gotuje się w zimnej wodzie. Najlepiej wiec wkładać je lub zalewać gotującą się osoloną wodą. Jeżeli ziemniaki gotuje się zbyt wolno, to witamina C rozkłada się prawie całkowicie. Obrane ziemniaki soli się na początku gotowania aby zmniejszyć utratę soli mineralnych.
- gotować możliwie jak najkrócej pod przykryciem - najlepiej gotować w skórce, która chroni przed wypłukiwaniem rozpuszczalnych w wodzie składników odżywczych, dlatego też należy jak najczęściej podawać gotowane lub pieczone ziemniaki w mundurkach. Powolne ogrzewanie w niższej temperaturze bardziej obniża wartość witaminową produktu niż szybkie gotowanie w wyższej temperaturze, - nie gotować w zbyt dużej ilości wody. Najlepiej ziemniaki zalać taką ilością wrzącej wody, aby sięgała do ¾ wysokości warstwy ziemniaków. Im mniej wody, tym wartość gotowanych ziemniaków większa. W czasie gotowania wywar w dużym stopniu wyparuje, pozostałą ilość wywaru odlać i zużyć do zupy,
- ugotowanych ziemniaków nie przetrzymywać długo.
Mam nadzieje, że proponowane przeze mnie niżej przepisy na potrawy z ziemniaków pomogą niektórym w urozmaiceniu domowego menu.
Ziemniaki na zapiekanki po ugotowaniu ( w łupinach) powinny być lekko twardawe, aby podczas zapiekania nie rozpadły się.

SUFLET Z MIELONMEGO MIĘSA I ZIEMNIAKÓW

75 dag ugotowanych i schłodzonych ziemniaków, 1 łyżka masła, 1 jajko, ¼ l maślanki, sól, pieprz i starta gałka muszkatołowa, 75 dag porów, 1 duża cebula, 25 dag mięsa mielonego, 10 dag chudego białego sera , 2 łyżki tartej bułki, 5 dag wędzonego boczku pokrojonego w cienkie plasterki.
Ziemniaki pokroić w cienkie plasterki, a 5 dag z nich rozgnieść widelcem. Formę do suflet wysmarować masłem i na dno formy włożyć ziemniaki. Jajko rozbić z maślanką, doprawić do smaku przyprawami i polać tym ziemniaki. Mięso mielone wymieszać z rozgniecionymi ziemniakami, pokrojoną i przysmażoną cebulą, białym serem oraz tartą bułką, doprawić i wyłożyć masę na pory. Na wierzchu ułożyć cienkie plasterki boczku.
Piec 45 min. w temp. 160oC.

PASTUSZEK

1kg ziemniaków, ¼ szklanki oliwy z oliwek, 1 ½ szklanki tartej bułki, garść parmezanu, 15 dag sera mozzarella, 1 strąk czerwonej papryki, 1 cebula (najlepiej czerwona), 3 ząbki czosnku, garść posikanej zieleniny (szczypiorek, rozmaryn, tymianek, natka pietruszki, szałwia, 1 łyżka margaryny, sól, pieprz, przyprawa warzywna typu Vegeta.

Ziemniaki obrać i ugotować w osolonej wodzie tak, aby pozostały jędrne. Ostudzić i pokroić w jędrne talarki. Czosnek zmiażdżyć, zetrzeć na tace lub drobniutko posiekać, wymieszać z oliwą, szczyptą przyprawy warzywnej i połową posiekanej zieleniny. Sery wymieszać z tartą bułką. W natłuszczonej tortownicy układać warstwami ziemniaki, każdą warstwę polewając sosem czosnkowo – ziołowym i posypując mieszanką serów i tartej bułki. Ostatniej warstwy ziemniaków nie należy doprawiać. Paprykę oczyścić z gniazd nasiennych, cebulę pokroić w talarki lub w wiórki. Z jarzynek ułożyć na powierzchni „tortu” ładny wzór. Posypać wiórkami zimnego tłuszczu (schłodzoną margarynę zetrzeć na tarce z dużymi otworami). Wstawić do nagrzanego piekarnika (180oC) na 40 – 50 minut. Przed podaniem posypać pozostałą posiekaną zieleniną.

RYBA ZAPIEKANA Z ZIEMNIAKAMI

50 dag ryby, 8 ziemniaków, 2 duże cebule, 1 łyżka tłuszczu do smarowania, 3 łyżki oleju, ½ szklanki mleka, 1 żółtko, 3 łyżki startego żółtego sera, mały pęczek natki pietruszki, sól, pieprz.
Rybę opłukać, sprawić, wyjąć ości, pokroić w kawałki i krótko podsmażyć na oleju. Obrana cebulę pokroić w talarki. Naczynie do zapiekania posmarować tłuszczem i ułożyć w nim warstwami surowe ziemniaki pokrojone w talarki wymieszane z cebulą i kawałkami ryby. poszczególne warstwy oprószyć solą i pieprzem. Mleko zagotować, żółtko roztrzepać w gorącym mleku – nie gotować, wymieszać z utartym serem, przyprawić do smaku sola i pieprzem, zalać potrawę i zapiec w rozgrzanym piekarniku lub prodiżu (ok. 50 min.) Zapiekankę podawać posypaną natka pietruszki i z surówką.

ZAPIEKANKA Z „WSZYSTKIEGO”

8 ziemniaków ugotowanych w mundurkach, 1 kwaszony ogórek, 10 dag boczku wędzonego, resztki pieczeni lub kotletów z obiadu, 2 duże cebule, 2 łyżki oleju, 15 dag pieczarek lub kilka suszonych grzybków, 1 szkl. śmietany, 3 czubate łyżki startego żółtego sera, 2- 3 łyżki zielonego groszku.
Wszystkie składniki pokroić, cebulę, pieczarki i boczek podsmażyć na oleju. Do wysmarowanego tłuszczem naczynia układać warstwami składniki, polać osoloną śmietaną, oprószyć pieprzem i papryką, posypać tartym serem i zapiec 30 min. w gorącym piekarniku.

ZIEMNIAKI BOJARSKIE

1 kg ziemniaków, 20 dag wołowiny bez kości, 10 dag boczku wędzonego, 2 średnie cebule, 10 dag groszku konserwowego, 10 dag papryki konserwowej, łyżka tłuszczu, pół szklani śmietany, 4 dag koncentratu pomidorowego, sól pieprz, imbir, tymianek, cukier.
Ziemniaki ugotować pokroić w plastry. Boczek pokroić w kostkę, podsmażyć dodać pokrojone w kostkę mięso i drobno pokrojoną cebulę; lekko zrumienić, skropić wodą i dusić do miękkości. Potem połączyć z ziemniakami, groszkiem, pokrojoną w paseczki papryką, dodać przyprawy. Przełożyć do naczynia wysmarowanego tłuszczem, wyrównać powierzchnię, polać śmietaną wymieszaną z koncentratem i zapiec.

ZIEMNIAKI BOSTOŃSKIE

1 kg ziemniaków, ¾ szkl. mleka, 1- 2 żółtka, 5 dag koncentratu pomidorowego, łyżka tłuszczu, 8 jajek, 10 dag wędliny, 5 dag orzechów włoskich, sól, pieprz, curry, gałka muszkatołowa.
U
gotowane ziemniaki zemleć, połączyć z wrzącym mlekiem, żółtkami i koncentratem, dodać przyprawy. Przełożyć do naczynia wysmarowanego tłuszczem i wyrównać powierzchnię. 4 ugotowane na twardo jajka przekroić na pół, usunąć żółtka, zemleć z wędliną, przyprawić, napełnić białka i ułożyć na przygotowanych ziemniakach. Pozostałe 4 jajka wybić ze skorupek i oddzielić żółtka od białek. Białka ubić na sztywną pianę, połączyć z żółtkami oraz startymi orzechami i przyprawami. Obłożyć przygotowane ziemniaki i zapiec. Podawać z sałatą.

MYŚLIWSKI KOCIOŁEK

40 dag grzybów (najlepsze są mieszane grzyby leśne, ale mogą też być pieczarki albo boczniaki), 10 dag wędzonego boczku, 2 cebule, 40 dag ziemniaków ugotowanych mundurkach, ¼ główki kapusty, 1 łyżka margaryny, 1 łyżka oleju, 3 szkl. rosołu z kostki (najlepiej grzybowy), garść posiekanej zieleniny (tymianek, oregano, natka pietruszki, szczypiorek), sól, pieprz, kminek, tłuszcz do nasmarowania formy.
Cebule i boczek pokroić w kostkę, zeszklić na 1 łyżce oleju. Ziemniaki obrać i pokroić na cienkie plasterki. Grzyby oczyścić i pokroić w paseczki. Kapustę cienko poszatkować. W natłuszczonej formie układać warstwami: ziemniaki, grzyby, cebulę z boczkiem i kapustę, każdą warstwę posypując z kminkiem, sola i pieprzem oraz posiekaną zieleniną – ostatnią warstwą powinny być ziemniaki. Zalać rosołem z kostki i posypać wiórkami zimniej margaryny. Wstawić do nagrzanego piekarnika na 30 minut. Jeśli ktoś chce uzyskać zdecydowany, prawdziwie leśny smak, może zamiast kminku dodać do potrawy rozgniecione jagody jałowca. Wegetarianie mogą zrezygnować z boczku – danie i tak będzie smaczne.

ROLADA ZIEMNIACZANA

60 dag ugotowanych i przepuszczonych przez praskę (lub maszynkę do mięsa) ziemniaków, 3 łyżki mąki ziemniaczanej, 2 łyżki mąki pszennej, 2 jajka, sól, pieprz do smaku. FARSZ: 20 dag pieczarek, 2 cebule, resztki wędlin lub mięso gotowane, papryka mielona, 1 łyżka koncentratu pomidorowego, 1 łyżką tartej bułki, sól, pieprz.
Cebule pokroić w kostkę i zeszklić na tłuszczu, dodać oczyszczone i pokrojone drobno pieczarki, chwilkę dusić. Następnie pokroić resztę wędlin lub mięsa, dodać koncentrat pomidorowy, sól, pieprz, paprykę oraz bułkę tartą. Usmażony farsz pozostawić do ostygnięcia. Z ziemniaków zagnieść ciasto i rozwałkować (tak jak na struclę), rozsmarować farsz i zwinąć roladę. Farsz można przysadzić z dowolnych składników. Piec w piekarniku ok. 40 min.

PĄCZKI Z ZIEMNIAKÓW (BEZ DROŻDŻY)

4 ziemniaki, 1 jajko, ½ szkl. mąki, 1 łyżka stołowa tłuszczu, cukier waniliowy, olej, sól.
Ziemniaki ugotowane w łupinach obrać i przepuścić przez maszynkę. Do rondla wlać szklankę wody, dodać tłuszcz oraz sól i postawić na ogień. Kiedy woda się zagotuje, wsypać mąkę, po czym mieszać ja na ogniu w ciągu 3-4 minut, a następnie ostudzić. Dołożyć puree ziemniaczanego i jajko. Mieszać dopóty, dopóki nie powstanie jednolita masa. Łyżką nakładać tę masę na patelnię i smażyć z obu stron w dużej ilości gorącego oleju. Podać ciepłe, posypane cukrem waniliowym.

CIASTKA ZIEMNIACZANE Z CYNAMONEM

5 ziemniaków, ¾ szklanki cukru, 5 łyżek stołowych tłuszczu, 2 jajka, 1 łyżeczka do herbaty cynamonu, 1 łyżka stołowa oleju, po 2 łyżeczki do herbaty startej skórki cytrynowej i cukru waniliowego.
Ziemniaki surowe zetrzeć na tarce o drobnych oczkach. Dodać cukier, cynamon, jajka, skórkę cytrynową oraz tłuszcz i dokładnie wymieszać, aż powstanie jednolita masa. Masę tę rozprowadzić nożem na posmarowanej olejem stolnicy, starając się, by miała grubość 1 cm. Szklanką wykroić krążki, położyć je na posmarowanej olejem brytwanie i piec przez 30 minut w piekarniku. Gotowe ciastka posypać cukrem waniliowym.

CIASTECZKA ZIEMNIACZANE Z ORZECHAMI

60 dag ziemniaków, 5 dag orzechów włoskich, 2 żółtka, 4 dag masła, olejek waniliowy, 5 dag mąki, tłuszcz do blachy, cukier kryształ, sól.
Ziemniaki umyć, obrać, opłukać, włożyć do wrzącej osolonej wody, ugotować pod przykryciem, odcedzić, odparować i przetrzeć przez praskę lub zmielić w maszynce. Orzechy sparzyć wrzącą wodą, obrać ze skórki, zetrzeć połączyć z ziemniakami, żółtkami, masłem i olejkiem oraz mąką. Cisto rozwałkować na grubość 1 cm., powykrawać ciasteczka foremkami o różnych kształtach, ułożyć je na blasze wysmarowanej tłuszczem, posypać cukrem kryształem i upiec.

SAŁATKA Z ZIEMNIAKAMI I WĘDZONA RYBĄ

20 – 25 dag ryby wędzonej, 2- 3 ugotowane ziemniaki, 1 ogórek kiszony twardy (10 dag), 1 jabłko (10 dag), 1 – 2 jajka ugotowane na twardo, 1 mała cebula, 1 strąk czerwonej papryki lub kilka rzodkiewek), 1 łyżka krojonego szczypiorku, 1-2 łyżeczki musztardy, 2 łyżeczki majonezu (ok.10 dag) lub 2- 3 łyżki oleju, sól, cukier, sok z cytryny.
Z ryb ściągnąć skórkę, odrzucić głowę, oddzielić ości i rozdzielić mięso widelcem na talerzu na małe kawałki. Warzywa pokroić w drobna kostkę. Strąk papryki również i jabłka. Do ziemniaków dodać warzywa, rybę ogórek, cebulę (paprykę), zieleninę, jajka, musztardę, majonez lub olej, sól, cukier, sok z cytryny. Sałatkę podawać w salaterce polana majonezem.

SAŁATKA ZIEMNIACZNA

3 pomidory obrane ze skórki, 3 ogórki konserwowe, 2 papryki, ser feta, 6 ziemniaków ugotowanych, 5 jajek - wszystko kroimy w kostkę. 2 cebule, 1 por – kroimy w słupki.
Wszystkie pokrojone składniki mieszamy razem i łączymy z majonezem, przyprawiamy sola i pieprzem do smaku.

SAŁATKA Z ZIEMNIAKAMI I MIĘSEM

½ kg ugotowanych, zimnych ziemniaków, pokrojonych w słupki, 15 dag szynki lub kiełbasy lepszego gatunku i 15 dag ugotowanego mięsa kurzego ( pierś), pokrojonego w średnią kostkę, 2 winne jabłka również pokrojone w kostkę.
Wszystkie te składniki łączymy razem z majonezem, który można rozprowadzić 2-3 łyżkami śmietany i przyprawić do smaku sokiem z cytryny.

SAŁATKA Z PIECZONYMI ZIEMNIAKAMI

15 ziemniaków, po ½ łyżeczki curry, oregano i papryki, po 5 łyżek oliwy, masła i sezamu, 30 dag boczku, 6 cebul, po słoiku marynowanych cebulek i małych korniszonów, 3 łyżki kaparów. Sos: po 5 łyżek jogurtu i majonezu, 2 łyżki musztardy, łyżka cukru, sól, pieprz.
Boczek i cebulę pokroić, podsmażyć na suchej patelni. Oliwę wymieszać z przyprawami. Połowa porcji skropić blachę. Ułożyć połówki obranych ziemniaków, skropić reszta oliwy, obłożyć masłem i sezamem. Piec 35 min w temp. 180 – 200 o C .

Ziemniaki, cebulki, połówki małych korniszonków, boczek i kapary wymieszać. Połączyć składniki sosem, dodać 5 łyżek zalewy z korniszonów. Polać sałatkę. Do dekoracji można użyć marynowanych zielonych papryczek.

KROKIETY Z ZIEMNIAKÓW Z MIĘSEM

12 ziemniaków, 2 jajka, 4 łyżki stołowe roztopionego masła, 4 łyżeczki mąki, 4 stołowe łyżki tartej bułki, 4 łyżki śmietany, sól. FARSZ: 30 dag wieprzowiny, 2 cebule, 1 łyżka stołowa roztopionego masła, pieprz, sól.
Surowe ziemniaki zetrzeć na tarce o drobnych otworach, odcisnąć, dodać jajko oraz sól i wymieszać. Surową wieprzowinę przepuścić przez maszynkę, po czym dodać usmażoną cebulkę, pieprz i sól. Z masy ziemniaczanej uformować kulki, nafaszerować je wieprzowiną, panierować w mące, rozbitych jajkach i tartej bułce, usmażyć, a następnie włożyć do rondla, polać roztopionym masłem i poddusić. Podać na gorąco ze śmietaną.

PIEROGI SZYBKIE NA WAFLU

1 kg ziemniaków – ugotować i ugnieść, dodać 30 dag białego sera, sól pieprz do smaku, 1 cebula drobno pokrojona, zarumieniona na tłuszczu.
Wszystkie składniki dobrze wymieszać ze sobą. Ciepłą masą smarować wafla i zwijać w rulony. Kroić na 2 cm kawałki. Obtaczać w jajku i bułce tartej, obsmażać z obu stron na rumiano.
Monika Pelc
ZD Leżajsk

Zmieniony: wtorek, 01 grudnia 2009 09:48
 
<< Początek < Poprzednia 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 Następna > Ostatnie >>

Strona 182 z 213