bip_logo

HOTEL PODR Boguchwała

Agroturystyka

Gospodarstwa agroturystyczne















podrtv1

YouTube
Podkarpacki Ośrodek Doradztwa Rolniczego
Ziarno zbóż w żywieniu świń PDF Drukuj

W żywieniu wszystkich grup technologicznych trzody chlewnej zboża należą do najczęściej stosowanych i niezastąpionych komponentów żywieniu świń. Udział ich często wynosi ponad połowę dawki w zależności od systemu żywienia sięgając nawet 90% w końcowym okresie przy tuczu zbożowym.

Tak duży udział tego najpowszechniej stosowanego surowca, oprócz roślin okopowych i zielonek wynika z jednej strony z wielowiekowej tradycji ich stosowania, a z drugiej z posiadanych przez nie dużych wartości pokarmowych. Ziarno zbóż jest paszą o dużej koncentracji energii (11-14 MJ EM/kg), może dostarczyć około 85% energii w dawce dla tucznika, oraz białka w ilości od 8%(kukurydza) do 16%(pszenica, pszenżyto). Białko zbóż charakteryzuje się jednak niską wartością biologiczną sięgającą 50- 75%, gdyż w stosunku do zapotrzebowania zwierząt zawiera zbyt mało aminokwasów tj. lizyny, treoniny i tryptofanu. W tuczu zbożowym chcąc w pełni zbilansować dawkę pokarmowa niezbędny jest dodatek pasz białkowych, witamin i składników mineralnych które dostarczane są do paszy w postaci superkoncentratów, mieszanek uzupełniających lub pasz białkowych (śruty poekstrakcyjne, nasiona roślin strączkowych).

Zboża posiadają niestety także wiele substancji antyżywieniowych takich jak rezorcynole, polisacharydy nieskrobiowe, inhibitory trypsyny i chemotrypsyny, taniny i lektyny. Związki te powodować mogą szczególnie u młodych świń zmniejszenie tempa wzrostu, pogorszenie wykorzystania paszy oraz zaburzenia w układzie pokarmowym zwierząt

Przy stosowaniu pasz suchych korzystne jest stosowanie mieszanek z udziałem 2-3 gatunków zbóż, co zwiększa wartość pokarmową i dietetyczną paszy.

W żywieniu świń ze zbóż najczęściej wykorzystuje się jęczmień, który można stosować bez ograniczeń w zależności od potrzeb pokarmowych zwierząt. Podobnie jest z pszenicą, która jednak jest stosowana rzadziej, ponieważ zmniejsza się opłacalność tuczu z jej udziałem.

Żyto, ze względu na zawartość substancji antyżywieniowych, zaleca się stosować do 30% dawki dla tuczników młodszych i do 50% na końcowy okres tuczu. Nie powinno podawać się żyta dla macior wysoko prośnych i karmiących oraz prosiąt, można natomiast dla macior luźnych i niskoprośnych od 20-40 % w mieszance.

Pszenżyto daje dobre wyniki w tuczu świń. Stosuje się go w ilości od 20% przy żywieniu prosiąt powyżej 45 dnia do nawet 70% w dawce na końcowy okres tuczu. Przy bilansowaniu dawek z udziałem pszenżyta należy jednak brać pod uwagę jego wciąż zmienny skład chemiczny i duże wahania w zawartości związków antyżywieniowych, toteż z tego względu bezpieczniej stosować bardziej umiarkowane ilości tego zboża.

Śrutę owsiana stosuje się w umiarkowanych ilościach około10-20% ze względu na wysoka zawartość włókna (około12%). Większą ilość owsa można stosować tylko nagiego który zawiera około 3% włókna.

Ziarno kukurydzy po rozdrobnieniu najlepiej podawać w ilościach od 20-50% dawki pamiętając jednocześnie o ograniczeniu tego zboża w dawce na 2-3 tygodnie przed ubojem, ze względu na efekt przebarwienia i rozmiękczenia tłuszczu.

Podsumowując możemy stwierdzić że odpowiednio zbilansowana dawka pokarmowa z udziałem dobrej jakości zbóż uzupełnionych o koncentraty wysokobiałkowe i mieszanki uzupełniające przyniesie rolnikowi bardzo wysokie dobowe przyrosty masy ciała świń oraz zużycie paszy poniżej 3 kg na 1 kilogram przyrostu . Takie zużycie paszy przyczyni się do zwiększenia opłacalności produkcji świń przy wysokich cenach na zboże jakie obowiązują w ostatnich miesiącach i niskich cenach na tuczniki od 2,8-3,4 zł/kg żywca.

Tomasz Salach

Wiesława Kucharska – Kierownik Działu

 
KAPUSTA PDF Drukuj

kapusta

Zmieniony: środa, 03 marca 2010 13:32
 
Międzyplony na zielony nawóz PDF Drukuj

W ostatnich latach obserwujemy znaczny wzrost udziału zbóż w strukturze zasiewów. Zwiększa to zagrożenie roślin patogenami, sprzyja nasileniu zachwaszczenia plantacji, co powoduje konieczność zwiększenia wydatków na ochronę

Intensyfikacja produkcji roślinnej przyspiesza mineralizację masy organicznej, narusza bilans próchnicy i w konsekwencji prowadzi do obniżenia produktywności gleby. W związku z tym konieczne jest poszukiwanie sposobów, które ograniczyłyby skutki niewłaściwego następstwa roślin. W praktyce, aby chociaż częściowo poprawić wartość stanowiska w zmianowaniu wskazana jest uprawa międzyplonów z przeznaczeniem na przyoranie jako zielony nawóz.

Międzyplonem nazywamy rośliny uprawiane po zbiorze plonu głównego, a zbierane przed siewem następnej. Najbardziej typowym rodzajem międzyplonów stosowanych w gospodarstwach są międzyplony ścierniskowe. Uprawia się je po zbiorze zbóż lub innych roślin wcześnie schodzących z pola i użytkuje jeszcze w tym samym roku na paszę lub przyoranie jako zielony nawóz.

Same korzyści

Znaczenie uprawy międzyplonów w gospodarstwach jest bardzo duże. Międzyplony, pozostawiając duże ilości resztek pożniwnych, dostarczają surowca do tworzenia próchnicy, co nie tylko wzbogaca glebę w substancję organiczną i składniki pokarmowe, ale także poprawia kulturę gleby i korzystnie wpływa na jej życie mikrobiologiczne. Ten sposób użyźniania „nawozem zielonym” powinien być stosowany często, jeżeli gleba jest mniej żyzna lub w gospodarstwach nastawionych wyłącznie na produkcję roślinną, gdzie jest niedostatek obornika, a gleby wymagają nawożenia organicznego. Międzyplony wpływają również na zmniejszenie zachwaszczenia, gdyż stanowią silną konkurencję dla chwastów. Uprawa międzyplonów spełnia też rolę fitosanitarną, ograniczając występowanie chorób i szkodników roślin uprawnych (np. chorób podsuszkowych zbóż, mątwika burakowego). Międzyplony zapobiegają  stratom składników pokarmowych na skutek ich wymywania i przemieszczania do głębszych warstw gleby oraz przechodzenia w formy trudno przyswajalne. Istotne znaczenie uprawy międzyplonów polega też na ochronie gleb przed negatywnym działaniem erozji wodnej lub wietrznej.

IMG_9471

Powodzenie uprawy

Zasadniczy wpływ na udanie się międzyplonów ścierniskowych ma przebieg pogody w okresie rozwoju roślin. Najważniejszym jej elementem są opady. Wysoka suma opadów letnich sprzyja uprawie tych międzyplonów. Drugim ważnym czynnikiem jest temperatura, gdyż z nastaniem pierwszych przymrozków kończy się wegetacja, a więc i przyrost masy. Okres wegetacji międzyplonów ścierniskowych jest krótki (70-90 dni). Z tego względu po zbiorze plonu głównego i starannym przygotowaniu roli należy niezwłocznie dokonać siewu odpowiednio dobranych roślin poplonowych.

Dobór gatunków

Do uprawy w międzyplonie ścierniskowym należy wybierać rośliny charakteryzujące się krótkim okresem wegetacji, szybkimi wschodami i początkowym wzrostem, małymi potrzebami wody do kiełkowania i wschodów, małymi wymaganiami glebowymi. Przy doborze gatunków na międzyplon należy brać pod uwagę również porę zejścia z pola przedplonu i ceny zakupu nasion na obsianie 1 ha.

Niektóre rośliny przydatne do uprawy w międzyplonie ścierniskowym na zielony nawóz przedstawiono w tabeli.

Gatunek

Termin siewu

Wysiew
w kg/ha

Przedsiewnie azot w kg N/ha

Wymagania glebowe

Facelia błękitna

do 20.08.

10-15

30-50

małe
do średnich

Gorczyca biała

25-31.07. 10-25.08.

18-20

30-50

małe
do średnich

Łubin wąskolistny

do 10.08.

160-190

-

małe
do średnich

Rzepak jary

do 20.08.

15-20

do 30

średnie

Rzepak ozimy

do 20.08.

15-20

do 30

średnie

Rzodkiew oleista

10-20.08.

12-20

30-50

średnie*

* duże wymagania wodne

W międzyplonie ścierniskowym możemy uprawiać rośliny w siewie czystym lub w mieszankach, przy czym uprawa w mieszankach pozwala na ograniczenie ryzyka nieudania się międzyplonów, gdyż niekorzystne warunki dla jednego gatunku są bardziej sprzyjające dla innych. Mieszanki powinny składać się z 2-4 gatunków roślin, przy czym dominującym komponentem powinien być gatunek najbardziej nadający się do uprawy w lokalnych warunkach.

Na glebach lżejszych można uprawiać następujące mieszanki (wg IUNG Puławy, J. Księżak):

- łubin żółty 130 kg + seradela 30 kg na hektar,

- wyka ozima 40 kg + łubin żółty 100 kg na hektar,

- seradela 30 kg + facelia 5 kg na hektar.

Na glebach mocniejszych można stosować mieszanki o następującym składzie:

- wyka jara 100 kg + bobik 80 kg + słonecznik 15 kg na hektar,

- groch pastewny 150 kg + słonecznik 15 kg na hektar,

- groch pastewny 100 kg + łubin wąskolistny 140 kg na hektar.

Facelia

Agrotechnika

Przed siewem międzyplonów wysiewa się nawozy mineralne. Racjonalne nawożenie jest warunkiem powodzenia ich uprawy. Poziom nawożenia zależy od zawartości składników pokarmowych w glebie oraz szacowanej wielkości plonu. Na glebach o średniej zasobności w fosfor i potas stosuje się następujące dawki nawozów: 30-50 kg P2O5/ha, 60-80 kg K2O/ha, a pod rośliny niemotylkowe dodatkowo 50-60 kg N/ha.

Przedsiewną uprawę gleby (płytką orkę na głębokość 12-15 cm połączoną z bronowaniem) należy wykonać możliwie najszybciej po zbiorze przedplonu, by ograniczyć straty wody w glebie. Po zaoraniu zaleca się stosowanie wałowania, które ułatwia podsiąkanie wody z głębszych warstw gleby, co korzystnie wpływa na szybkość i równomierność wschodów.

Optymalny termin siewu międzyplonów ścierniskowych przypada od 10 do 20 sierpnia. Przed siewem nasiona należy zaprawić, wtedy wcześniej kiełkują, a w pierwszych kilku dniach następuje szybszy wzrost roślin, lepsze ukorzenianie co zwiększa odporność roślin na gorsze warunki wilgotnościowe.

 

Przyoranie międzyplonów

Głębokość przyorania zielonej masy pochodzącej z międzyplonów zależy od rodzaju gleby. Na glebach cięższych, w rejonach o małych opadach międzyplony  przyoruje się płycej i wcześniej (koniec października). Na glebach lżejszych zaleca się przyorywanie późniejsze (listopad) i głębsze. Przyoranie roślin mocno wyrośniętych ułatwi wcześniejsze ich rozdrobnienie, np. ścinaczem zielonek lub broną talerzową. Ważne w uprawie międzypoplonów ścierniskowych jest również, aby nie dopuścić do wydania przez rośliny nasion, gdyż będzie to źródłem zachwaszczenia.

Opracowała: Katarzyna Sitek

Akceptował kierownik działu: Jan Kocój

 
Dożynki Gminne – Kosina 2010 PDF Drukuj

29 sierpnia gmina Łańcut świętowała dożynki, które odbyły się w Kosinie. Początek uroczystości miał miejsce w kościele parafialnym w Kosinie, gdzie zgromadzili się uczestnicy sołectw z wieńcami dożynkowymi. O godz. 1400 rozpoczęła się msza św. którą celebrowali księża z terenu gminy poświęcając przyniesione wieńce i bochen chleba.
Dalsze świętowanie odbyło się na boisku sportowym przy Zespole Szkół w Kosinie, gdzie dotarł korowód złożony z uczestników dożynek, obecnych władz, zaproszonych gości i mieszkańców gminy. Wśród zaproszonych gości znaleźli się: Józef Rzepka - wicestarosta łańcucki, Marek Kuźniar - dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w Łańcucie, Roman Skomra – przewodniczący Rady Gminy Łańcut, radni gminy Łańcut, Janina Kuźniar - przewodnicząca Wojewódzkiej Rady Koła Gospodyń Wiejskich, dyrektorzy szkół i inni.
Po zaprezentowaniu wieńców z 9 sołectw, Zbigniew Łoza - wójt gminy Łańcut powitał wszystkich przybyłych gości, mieszkańców gminy oraz przedstawicieli instytucji m.in. PODR Zespół Doradców Łańcut, Biuro Powiatowe AR i MR w Łańcucie i PIR z prezesem Stanisławem Bartmanem. Następnie podziękował rolnikom za ciężką pracę na roli, nawiązał do trudnej pogody w tym roku, oraz złożył życzenia.
Dożynkową imprezę uatrakcyjniły występy zespołów dziecięcych i dorosłych z poszczególnych sołectw.
Podkarpacki Ośrodek Doradztwa Rolniczego Zespół Doradców w Łańcucie zaprezentował wystawę płodów rolnych, owoców, ziół oraz świadczył fachowe doradztwo. Na wystawę zgromadzono eksponaty od rolników z terenu gminy Łańcut. Rolnicy bardzo chętnie udostępnili, okazy większości gatunków roślin uprawianych w swoich gospodarstwach. Wystawa cieszyła się bardzo dużym zainteresowaniem. W czasie zwiedzania wystawy rolnicy mogli uzyskać informacje dotyczące doboru odpowiednich odmian upraw w swoich gospodarstwach. Rolnicy korzystali z doradztwa agrotechnicznego z zakresu ochrony roślin, a także z doradztwa marketingowego. Zwiedzający mieli okazję nawiązać kontakty, wymienić pomiędzy sobą swoje doświadczenia, spostrzeżenia oraz pochwalić się swoimi osiągnięciami. ZD Łańcut reprezentowany był przez Zenonę Mokrzycką - kierownika oraz Józefa Fusa specjalistę doradztwa rolniczego gminy Żołynia.

Obraz 007 2 5 Obraz 005

fot. Zenona Mokrzycka

Józef Fus PZDR Łańcut

 
"Chleb darem Boga - wartość bezcenna" PDF Drukuj

Te piękne i zawierające głębokie przesłanie słowa były mottem przewodnim dożynek wiejskich w Białobokach 21 sierpnia 2011 r.

Tradycje związane z obrzędem dożynkowym przekazywanym przez pokolenia zgromadziły w tym uroczystym, gorącym dniu liczną rzeszę mieszkańców wsi i gminy, zaproszonych gości oraz sympatyków ludowego folkloru. Prowadząca Władysława Wołowiec fragmentem swojego wiersza powitała zgromadzonych rolników-gospodarzy, zaproszonych gości i wszystkich obecnych: 

…Kłaniam się nisko, 
wszystkim tu dzisiaj zebranym ludziom, 
wszystkich pozdrawiam w miłości słowach, 
niechaj dodadzą w trwodze otuchy. 
Pod stopy rzucam serca okruchy...(…)

Podkreśliła też, jak ważny dla ludzkości jest chleb powszedni i jego dostatek, który kultywujemy i pielęgnujemy aby zachować ją dla przyszłych pokoleń. Tradycja ta bowiem uczy dzielenia się chlebem z potrzebującymi, a zarazem wzrusza i rodzi dobroć.

Gospodarzem tegorocznych dożynek wiejskich była rada sołecka Białoboków, Koło Gospodyń Wiejskich oraz Ochotnicza Straż Pożarna, a starostami - Agata Hawro i Artur Szpiłyk. Pani Agata wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo rolne, jest też zaangażowaną członkinią Koła Gospodyń Wiejskich w Białobokach. Pan Artur prowadzi 15-hektarowe gospodarstwo. Posiada wszelki sprzęt rolniczy, chętnie pomaga również zebrać plony innym rolnikom.

Następnie do zgromadzonych przemówił ksiądz proboszcz Jan Dąbal oraz wójt gminy –Grażyna Pieniążek.

Na program dożynkowy złożyła się część obrzędowa i artystyczna. Trzeba zauważyć z dużą radością i nadzieją na przyszłość, że w Białobokach jest bardzo dużo młodzieży, która chętnie angażuje się do pracy nie tylko przy dożynkach, ale współpracuje również z Zespołem Ludowym. Nowym i trafionym pomysłem podczas tegorocznych dożynek był konkurs pod nazwą „Cudowna moc bukietów Matki Bożej Zielnej”. Do konkursu zgłosiły się panie, które przygotowały tradycyjne „Ziele” w mnóstwem kwiatów, ziół i zbóż - jak to kiedyś bywało. Bukiety były duże i piękne, tak że jury jednogłośnie przyznało wszystkim I miejsce. W części artystycznej Zespół Ludowy „Białoboczoki” przy ogromnym współudziale młodzieży wystawił „Dobranockę”- starodawny obrzęd weselny. Nie zabrakło też odrobiny humoru - młodzież wystąpiła w skeczu „Dlacego w blode”, a panie „To jest właśnie to” i „Przyszedł list”.

dsc02822 dsc03230 dsc03239 dsc03242 dsc03268 dsc03269 dsc03270 dsc03292 dsc02809 dsc02811

Janusz Wołowiec
PZDR Przeworsk

 
<< Początek < Poprzednia 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 Następna > Ostatnie >>

Strona 182 z 215