bip_logo

HOTEL PODR Boguchwała

konkurs gastronomiczny

Agroturystyka

Gospodarstwa agroturystyczne















podrtv1

YouTube
Podkarpacki Ośrodek Doradztwa Rolniczego
Święto plonów w powiecie niżańskim PDF Drukuj

Dożynki powiatowe zorganizowano w pierwszą niedzielę września na terenie kompleksu sportowo-rekreacyjnego w Harasiukach. Był to drugi dzień imprezy plenerowej, ponieważ dzień wcześniej odbywały się „Grzyby-Harasiuki 2011”, które są ściśle związane z tradycjami tej gminy

W czasie niżańskiego święta plonu panowała piękna słoneczna pogoda z bezchmurnym niebem i temperaturą, która to starała się jakby zrekompensować rolnikom kolejny z rzędu rok klęsk i nieurodzajów. Niedzielne uroczystości rozpoczęła msza święta odprawiona w intencji rolników z powiatu niżańskiego w kościele pw. Miłosierdzia Bożego w Harasiukach. Po nabożeństwie korowód dożynkowy przemaszerował do miejsca odbywania się imprezy. Starosta powiatu niżańskiego i wójt gminy Harasiuki gorąco przywitali wszystkich przybyłych gości dziękując za kultywowanie tradycji. Po ceremonii chleba starostowie dożynek podzielili się z wszystkimi chlebem z tegorocznych zbiorów. Uroczystości uświetniane były występem marżonetek wraz z orkiestrą szałamanistek z Wojewódzkiego Domu Kultury w Rzeszowie. Następnie prezentowały się: kapela ludowa z Dynowa, kabaret „ Sami Swoi „ z Gminnego Ośrodka Kultury w Harasiukach, a gwiazdą wieczoru była Małgorzata Ostrowska wraz z zespołem.

Na dożynkach powiatowych swój dorobek artystyczny prezentowały gminy . Odbył się konkurs na „Wieniec Dożynkowy”, w którym wzięły udział reprezentacje ze wszystkich siedmiu gmin powiatu. W konkursie na najpiękniejszy wieniec pierwsze miejsce zajęło Koło Gospodyń Wiejskich „Nowosielczanki” z Nowosielca, które reprezentowało gminę i miasto Nisko, Koło Gospodyń Wiejskich Koziarnia z Gminy Krzeszów zajęło drugie miejsce, a na trzecim usytuowały się równorzędnie dwa Koła Gospodyń Wiejskich działające przy Towarzystwie Przyjaciół Wsi Bieliniec z gminy Ulanów i Koło z Sierakowa reprezentujące w konkursie gminę Harasiuki.

Wyróżnienia otrzymali: Gminny Klub Seniora Jarocin, Koło Gospodyń Wiejskich Kopki - gmina Rudnik nad Sanem i KGW Jeżowe Kameralne.

Podczas świętowania Koła Gospodyń Wiejskich z całego powiatu serwowały regionalne potrawy, którymi częstowano chętnych. Bardzo dużym powodzeniem cieszyła się zupa grzybowa z polowej kuchni. Na najmłodszych uczestników czekało wesołe miasteczko. Pracownicy Powiatowego Zespołu Doradztwa Rolniczego w Nisku przygotowali konkurs z zakresu wiedzy rolniczej i Unii Europejskiej. W konkursie tym nagrody były ufundowane przez: PODR Boguchwała, Gminny Ośrodek Kultury w Harasiukach i lokalnych sponsorów.

Dużym zainteresowaniem cieszyły się wydawnictwa Podkarpackiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Boguchwale. Na tegorocznej wystawie, która została przygotowana przez pracowników PZDR w Nisku – zgromadzono wiele eksponatów: roślin okopowych, pastewnych, owoców, warzyw oraz ziół. Wystawa ta cieszyła się dużym zainteresowaniem zwiedzających, a przy tej okazji doradcy udzielali fachowych porad i promowali PODR w Boguchwale.

Cała niedzielna uroczystość przebiegała w miłej i wesołej atmosferze, a zakończyła się festynem pod gwiazdami.

Płody rolne Wieńce dożynkowe Stoisko PZDR w Nisku Świadczenie doradztwa

Rafał Kapuściński
Fot. Mariusz Jaworski
PZDR Nisko

 
Rolnictwo ekologiczne na Podkarpaciu PDF Drukuj

 

Znaczenie rolnictwa ekologicznego na świecie stale rośnie wraz ze wzrostem świadomości ekologicznej nie tylko konsumentów, ale również rolników.

Dlaczego produkty ekologiczne?P1020820

Systematycznie wzrasta powierzchnia upraw ekologicznych ze względu na rosnący popyt na ekoprodukty. Wiąże się to ze spadkiem zaufania konsumentów do jakości surowców żywnościowych produkowanych intensywnymi metodami w następstwie zagrożenia BSE, skażenia dioksynami, epidemii pryszczycy. Ponadto badania świadczą o wyraźnej przewadze rolnictwa ekologicznego nad konwencjonalnym w odniesieniu do produkowanej żywności Dotyczy to m.in. niższej zawartości azotanów i azotynów w produktach roślinnych, a także wolnych od pestycydów ziemiopłodów i gleby. Natomiast produkty pochodzenia zwierzęcego nie zawierają pozostałości hormonów i antybiotyków. W produktach pochodzących z upraw ekologicznych stwierdza się również wyższy udział składników pożądanych: wyższą zawartość witaminy C, witamin z grupy B, pierwiastków mineralnych (żelaza, magnezu, fosforu), wyższą zawartość cukrów oraz lepszą jakość białek.

Charakterystyka województwa

Podkarpacie ze względu na swoją przyrodniczą i społeczną specyfikę stanowi dobre miejsce do rozwoju rolnictwa ekologicznego opartego na wykorzystaniu praw rządzących przyrodą, bez stosowania nawozów sztucznych i chemicznych środków ochrony roślin.

Ma to szczególne znaczenie na terenach naturalnych, cennych przyrodniczo, jakie w dużym stopniu stanowią o wyjątkowości tego regionu. Świadczy o tym fakt, że prawie połowa powierzchni województwa objęta jest różnymi formami ochrony przyrody. Powierzchnia użytków rolnych stanowi 54% ogólnej powierzchni województwa, zaś kolejne 40% to tereny zalesione lub zakrzewione. Większość gospodarstw to małe gospodarstwa rodzinne Średnia powierzchnia gospodarstwa na Podkarpaciu wynosi 3,93ha, podczas gdy w kraju to 8,94ha. Na 100 ha powierzchni użytków rolnych przypada przeciętnie 37 osób (w kraju 15) pracujących wyłącznie lub głównie w gospodarstwach rolnych.

Zużycie nawozów mineralnych w 2010roku było najniższe w kraju w porównaniu do innych województw i wynosiło 55,4kg/ha przy średniej krajowej 117,9kg/ha. Natomiast stosunkowo więcej stosuje się obornika- 30,4kg/ha przy średniej krajowej 45,8kg/ha. Badanie reprezentacyjne wykazało, że 42,8% ogółu gospodarstw utrzymujących użytki rolne w dobrej kulturze stosowało obornik, który stanowi podstawę nawożenia w gospodarstwach ekologicznych.

Powyższe dane utwierdzają postawioną tezę, iż teren Podkarpacia to dobre miejsce dla rozwoju rolnictwa organicznego, które produkując żywność wysokiej jakości wymaga większego nakładu pracy oraz nieskażonego środowiska. Produkcja taka jest tutaj wręcz wskazana, gdyż nie powoduje ubożenie bioróżnorodności okolicy, nie dochodzi do eutrofizacji wód powierzchniowych, nie ma ryzyka zanieczyszczenia wód gruntowych związanego z nawozami sztucznymi, nie dochodzi do wyjałowienia gleby ani do jej zasolenia.

Rozwój rolnictwa ekologicznego

Rolnictwo ekologiczne istniało już wcześniej, jednak dynamiczny rozwój tego sposobu produkcji rolnej nastąpił w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku.

Pierwsze na Podkarpaciu skontrolowane w 1993r. gospodarstwo ekologiczne leżało na terenie powiatu sanockiego . Dynamiczny rozwój nastąpił w 2001r, co związane było z wprowadzeniem ustawy o rolnictwie ekologicznym, która określiła warunki prowadzenia produkcji i przetwórstwa oraz warunki wprowadzania do obrotu produktów rolnictwa ekologicznego , a ponadto zagwarantowała dotacje dla ekogospodarstw. Po 2004 roku ze względu na wejście Polski w struktury Unii Europejskiej uzyskano możliwość dofinansowania produkcji ekologicznej w ramach działanie „Wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt” (PROW 2004-06) oraz „Program rolnośrodowiskowy” w ramach PROW 2007-13. Ponadto rolnicy ekologiczni mają możliwość zwrotu kosztów obowiązkowej corocznej kontroli. Do 2009r. środki na ten cel pochodziły z budżetu krajowego, zaś od 2010roku ramach działania „Uczestnictwo rolników w systemach jakości”. Po akcesji do UE zaczęły obowiązywać w Polsce również odpowiednie europejskie uregulowania prawne określające wymagania dotyczące produkcji ekologicznej oraz nastąpiła zmiana krajowych aktów prawnych w tym zakresie.

 

image

 

 

image

Tabela 1 przedstawia jak dynamicznie wzrastała ilość gospodarstw i powierzchnia upraw ekologicznych w porównaniu do innych województw. W 2005roku województwo podkarpackie posiadało już drugie miejsce w kraju (po małopolskim) pod względem ilości gospodarstw. W wolniejszym tempie wzrasta powierzchnia ekologicznych upraw rolniczych ze względu na stosunkową mniejszą powierzchnię gospodarstwa. Podobnie jak w Polsce w 2010roku powierzchnia użytków rolnych, na których prowadzona była produkcja ekologiczna, stanowiła ok. 3,3 % ogółu użytków rolnych.

Niestety wzrost ilości gospodarstw niekoniecznie idzie w parze ze wzrostem ekologicznej produkcji towarowej. Ogromną większość powierzchni użytkowanej metodami ekologicznymi stanowiły łąki i pastwiska nie zawsze odpowiednio wykorzystywane ze względu na brak produkcji zwierzęcej. Wiele mniejszych gospodarstw produkuje praktycznie wyłącznie tylko na potrzeby własnej rodziny.

Aby produkt mógł być sprzedawany jako ekologiczny musi zostać poddany systemowi kontroli i certyfikacji. Przez dwa lata gospodarstwo znajduje się w okresie przestawiania (konwersji), dla upraw sadowniczych okres ten trwa trzy lata. W 2010 roku w województwie podkarpackim zostało skontrolowanych 2091 producentów rolnych obejmujących 471 producentów w okresie konwersji, 1620 po zakończeniu okresu konwersji.

Od lat najbardziej popularną jednostką certyfikującą w naszym województwie jest Ekogwarancja PTRE Sp.z o.o., niewiele mniej gospodarstw skontrolowała firma COBICO Sp. z o.o. Natomiast w 2010r.trzy jednostki certyfikujące nie znalazły w naszym rejonie klientów (tabela 2.)

 

 

image

 

Struktura upraw i wielkość gospodarstw ekologicznych.

Gospodarstwa podejmujące produkcję metodami ekologicznymi zarówno w kraju jak i województwie, mają znacznie większą powierzchnię niż gospodarstwa konwencjonalne co ilustruje tabela 3.

 

image 

image 

Największą powierzchnię wśród skontrolowanych gospodarstw na Podkarpaciu stanowią trwałe użytki zielone, zaś praktycznie nie ma ekologicznych upraw zielarskich.

Ekologiczne przetwórnie.

Wraz ze wzrostem ilości gospodarstw ekologicznych nastąpiło pojawienie się zakładów przetwarzających surowce ekologiczne. W 2010roku 22 podmioty prowadziło przetwórstwo produktów ekologicznych (z czego większość zakładów zajmuje się przetwarzaniem i konserwowaniem owoców i warzyw), 22 wprowadza na rynek produkty ekologiczne oraz 8 prowadzi działalność w zakresie pszczelarstwa i 3 prowadzą zbiór ze stanu naturalnego.. Wykaz przetwórni ekologicznych można znaleźć na stronie Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi www.minrol.gov.pl w zakładce ”Rolnictwo ekologiczne”.

image

Stowarzyszenia

Ze względu na rozdrobnienie gospodarstw ważną sprawą jest współpraca między producentami, co stało się możliwe dzięki powstaniu stowarzyszeń zrzeszających rolników ekologicznych. Duże znaczenie ma działalność Związku Stowarzyszeń Podkarpackiej Izby Rolnictwa Ekologicznego, którą tworzą:

· Podkarpackie Stowarzyszenie Rolnictwa Ekologicznego „EKOGAL”; 36-016 Chmielnik 50; Tel. 17 229 23 94

· Stowarzyszenie Producentów Żywności Ekologicznej „EKO-DAR” 36-072 Świlcza 168; Tel. 17 867 01 23

· Leżajskie Stowarzyszenie Gospodarstw Ekologicznych; ul. Ks Jaszowskiego 6, 37-300 Leżajsk; Tel. 17 242 17 97

· Stowarzyszenie Gospodarstw Ekologicznych „TRUSKAWKA”; ul. Kościuszki 68; 37-632 Stary Dzików; tel.16 631 80 17

· Stowarzyszenie Gospodarstw Ekologicznych „EKO WISŁOKA”; 38-232 Krempna 45; Tel. 13 441 44 50

Ponadto na terenie województwa działa także Związek Rolników Ekologicznych BIOPOLSKA 37-742 Rybotycze 119; Tel. 505 024 995

Powstał także Klaster Dolina Ekologicznej Żywności, który zrzesza różne podmioty działające na rzecz promowania i rozwoju żywności ekologicznej z województw: lubelskiego, podkarpackiego, świętokrzyskiego, warmińsko - mazurskiego. Ciągle rozwija się rynek produktów ekologicznych, według danych dostępnych na stronie internetowej www.ekozywnosc.org na terenie województwa znajduje się 10 sklepów i punktów sprzedaży żywności ekologicznej.

Gospodarstwa podkarpackie zostały zauważone na forum kraju w konkursie na najlepsze gospodarstwo ekologiczne organizowanym przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi wspólnie z Centrum Doradztwa Rolniczego w Brwinowie oddział w Radomiu. Laureaci etapu wojewódzkiego w kategorii ekologia- środowisko uzyskali odpowiednio: w 2008r. pani Jolanta Victorini- Łazor II miejsce, zaś w 2009 roku Pan Jan Naparła III miejsce w etapie krajowym. 

P1010207

Perspektywy rozwoju.

Mała powierzchnia gospodarstw, niższe plony uzyskiwane metodami ekologicznymi sprawia, iż trudno jest uzyskać większe partie jednolitego towaru, jaki jest wymagany np. przez wielkopowierzchniowe sklepy czy większe zakłady przetwórcze.

Duże połacie użytków zielonych to sprzyjające warunki do rozwoju produkcji zwierzęcej (owczarstwo, mleczarstwo, bydło mięsne).

Duży potencjał siły roboczej to szansa na stworzenie nowych miejsc pracy, dzięki prowadzeniu bardziej pracochłonnych lecz jednocześnie lepiej opłacalnych upraw warzywniczych czy zielarskich.

Ze względu na atrakcyjny przyrodniczo i turystycznie teren szansę na rozwój stanowi połączenie rolnictwa ekologicznego z działalnością agroturystyczną

Nieskażone tereny to możliwość pozyskiwania roślin zielarskich zarówno z ekologicznych łąk i pastwisk jak również nieużytków znajdujących się na terenie gospodarstw ekologicznych oraz na zbiór roślin ze stanu naturalnego.

Ważne jest podejmowania wspólnych form działania w zakresie promocji konsumpcji żywności ekologicznej wśród konsumentów, rozwoju przetwórstwa i kanałów dystrybucji, czy dalszej poprawy stanu środowiska naturalnego.

Opracowała: Marta Dziadek

Akceptował kierownik działu: inż. Jan Kocój

Zmieniony: piątek, 27 stycznia 2012 12:11
 
„Co nowego w uprawie warzyw?” PDF Drukuj

30 stycznia 2012 roku w Podkarpackim Ośrodku Doradztwa rolniczego odbyła się konferencja pt. „Co nowego w uprawie warzyw?” Mimo mrozu, na spotkanie przybyło wielu ogrodników producentów warzyw z całego Podkarpacia

Pierwszy wykład przeprowadził pan Karol Pytkowski, dyrektor firmy nasiennej Bejo Zaden Poland. Zaprezentował najnowsze odmiany poszczególnych gatunków warzyw oraz podzielił się spostrzeżeniami dotyczącymi technologii uprawy warzyw.

Wśród nowych odmian kapusty głowiastej białej można wymienić:

- Tiara F1 – odmiana wczesna do upraw pod osłonami,
- Schron F1 – to odmiana odporna na czarna zgniliznę kapustnych, czerń krzyżowych i wciornastki
- Expect F1 – odmiana późna do najdłuższego przechowywania, liście pokryte gruba warstwą wosku,
- Typhoon F1 – odmiana do przetwórstwa z możliwością przechowywania, przydatna do zbioru mechanicznego.

Polecaną nadal odmianą wśród kapust pekińskich jest nadal Bilko F1 - to najlepsza odmiana n rynku do długiego przechowywania. Nową odmianą kapusty pekińskiej znajdującą się w katalogu nasion na rok 2012- 2013 jest Bejo 2833 F1. To odmiana średnio wczesna o uniwersalnym zastosowaniu. Charakteryzuje ja miedzy innymi wysoka odporność na tip – burn w uprawach letnich.

Polecanymi nowościami wśród odmian marchwi są:

- Newcastle F1, Baltimore F1, Niland F1 i Naval F1 – to odmiany marchwi na świeży rynek,
- Berlin F1 – odmiana przemysłowa na soki, sałatki, surówki.

Nerac F1 – to nie najnowsza odmiana marchwi firmy Bejo, lecz najbardziej popularna odmiana uprawiana na sprzedaż na świeży rynek po długim okresie przechowywania. Zaletą tej odmiany jest adaptacja do różnego typu gleb oraz długie gładkie korzenie.

Najnowsze odmiany cebuli to:

- Hytech F1 – jej wzniesiony pokrój szczypioru zapewnia odmianie lepsza zdrowotność,
- Hybelle F1 – posiada mocny, zdrowy szczypior pokryty gruba warstwa wosku,
- Hytide F1 – tę odmianę cechuje silny system korzeniowy łagodzący stresowe warunki uprawy.

Firma Bejo w roku 2012- 2013 wprowadza dwie odmiany buraka ćwikłowego:

- Subeto F1 – to odmiana srednio wczesna przeznaczona na zbiory jesienne, o kulistym korzeniu, charakteryzuje ją dobra odporność na chwościka. Z siewów czerwcowych nadaje się do długiego przechowywania,
- Taurus F1 - odmiana późna o cylindrycznych korzeniach, doskonała na świeży rynek, jak i dla przemysłu.

Kolejny prelegent – pan dr Stefan Wolny mówił o problemie nicieni w uprawie warzyw.

W uprawach wielu gatunków warzyw mogą pojawić się nicienie i tak w:

- burakach ćwikłowych - mątwik burakowy guzak północny, niszczyk zjadliwy,
- groch - mątwik grochowy, guzak północny,
- warzywa kapustne - mątwik krzyżowiak, mątwik burakowy,
- marchew - guzak północny, mątwik marchwiowy, szpilecznik baldasznik, korzeniak szkodliwy, niszczyk zjadliwy,
- pietruszka - szpilecznik baldasznik, guzak północny, niszczyk zjadliwy,
- cebula, czosnek – niszczyk zjadliwy,
- pomidor, papryka, oberżyna – guzak północny, mątwik ziemniaczany, mątwik agresywny, guzak holenderski.

Wśród nicieni żerujących na roślinach są gatunki, które mają status szkodników kwarantannowych. (wykazane wytłuszczonym drukiem).

Wg S. Wolnego znaczenie gospodarcze nicieni szkodliwych polega na ograniczeniu wzrostu i witalności zainfekowanych roślin, czego efektem jest spadek plonu lub w skrajnych przypadkach jego całkowity brak. Rośliny zaatakowane przez nicienie stają się bardziej podatne na działanie innych czynników chorobotwórczych, takich jak: wirusy, bakterii grzyby.

Występowanie nicieni jest na ogół niedostrzegane, a objawy ich żerowania na roślinie mogą być mylone z tymi, które wywołują inne agrofagi glebowe. S. Wolny stwierdził, że trudności w wykrywaniu obecności nicieni w uprawach wynikają z:

1. Mikroskopijnej wielkości nicieni – pasożytów roślin,
2. Ukrytego trybu życia w glebie lub wewnątrz organów roślin,
3. Trudności technicznych w izolacji nicieni z gleby i materiału roślinnego,
4. Marginalnego traktowania fitonematologii w odróżnieniu od entomologii, fitopatologii bądź parazytologii,
5. Rutynowego określania zdrowotności roślin na podstawie wyglądu ich części nadziemnej.

Wykaz tzw. nematocydów, czyli środków do zwalczania nicieni, jest niezwykle ubogi, co jest jedną z głównych przyczyn trudności z pozbyciem się tych szkodników. Dlatego tak ważna jest profilaktyka, polegająca głównie na rozmnażaniu roślin ze zdrowego, wolnego od chorób i szkodników materiału, w przebadanym bądź odkażonym podłożu. Nie zawsze zdajemy sobie sprawę z faktu, że szkodniki te mogą być przenoszone na sąsiadujące (i nie tylko) uprawy wraz z wodą spływającą z pól oraz na butach pracowników, kołach maszyn i ciągników. Jedynym odpuszczonym nematocydom w uprawach roślin warzywnych jest Nemasol 510 SL. – zawierający metam sodowy.

Ostatni z wykładowców pan Michał Sobakiewicz podzielił się producentami warzyw praktycznymi wiadomościami w zakresie nowych technologii w ochronie warzyw.

Na zakończenie konferencji wszyscy jej uczestnicy otrzymali od firmy Bejo katalogi nasion warzyw gruntowych, oraz drobne a praktyczne upominki.

Anna Cieszyńska 
Sekcja Ogrodnictwa

 
O ekologii w Trzcianie PDF Drukuj

Związek Stowarzyszeń „Podkarpacka Izba Rolnictwa Ekologicznego” po raz czwarty zorganizował Podkarpacką Konferencję Rolnictwa Ekologicznego

Impreza odbyła się w sali widowiskowej Gminnego Centrum kultury w Trzcianie, gdzie licznie stawili się zaproszeni goście. Wśród obecnych znaleźli się przede wszystkim rolnicy, liczną grupę stanowili studenci oraz reprezentanci stowarzyszeń i organizacji rolniczych, lokalne i regionalne władze samorządowe i wojewódzkie oraz wykładowcy. Przybyłych gości przywitał Marian Wójtowicz, prezes Związku Stowarzyszeń „Podkarpackiej Izby Rolnictwa Ekologicznego”, który również przewodniczył całemu spotkaniu.

W pierwszej części podsumowano roczną działalność izby, następnie prelegenci dyskutowali o sukcesach i problemach oraz przyszłości rolnictwa ekologicznego. Każdy z występujących gości podkreślał wagę rolnictwa ekologicznego dla Podkarpacia i całego kraju. Zwracano uwagę na dynamiczny rozwój gospodarstw ekologicznych, wzrost ich liczby i znaczenia na Podkarpaciu, jednocześnie podkreślając, jak ważne dla rozwoju gospodarstw rolnych będzie w przyszłości oparcie produkcji o metody ekologiczne.

Niezbędnym narzędziem rozwoju dla tej produkcji jest edukacja i promocja ekologiczna. Wielu z uczestników podkreślało duże zasługi Leżajskiego Stowarzyszenia Gospodarstw Ekologicznych, które po raz trzeci w tym roku było organizatorem Festiwalu Ekologicznego w promowaniu zdrowej żywności pochodzącej z lokalnych gospodarstw ekologicznych. Podczas takich imprez rolnicy produkujący metodami ekologicznymi mają możliwość zaprezentować swoje produkty, a zwiedzający mogą zapoznać się z ofertą oraz zakupić zdrową żywność wysokiej jakości.

Przedstawiciel Podkarpackiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Boguchwale, Jan Kocój, omówił zagadnienia obowiązującego prawa, wsparcia unijnego, programów rolnośrodowiskowych i działań w ramach PROW 2007-2013, z jakich mogły skorzystać gospodarstwa rolne – w tym produkujące metodami ekologicznymi.

Uczestnicy konferencji z dużym zainteresowaniem wysłuchali wystąpienia dyrektora rzeszowskiego oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie, Marka Ordyczyńskiego. W swojej prezentacji przedstawił podstawowe zagadnienia na temat przyszłości oraz wyzwań jakie czekają Wspólną Politykę Rolną po 2013 roku. Zaprezentował założenia jakie zostały podjęte w Parlamencie Europejskim dotyczące przyszłej WPR w następnym budżecie na lata 2014-2020, dotyczące wsparcia produkcji rolniczej w krajach członkowskich. Rolnictwo ekologiczne w przyszłości będzie jednym z filarów wspólnej polityki rolnej i będzie polegało na wzmocnieniu pozycji rolników ekologicznych w procesie produkcji żywności oraz na wsparciu organizacji producenckich.

Na zakończenie dr Janina Błażej z Wydziału Biologiczno-Rolniczego Uniwersytetu Rzeszowskiego wygłosiła wykład na temat wpływu roślin GMO na rolnictwo i środowisko. Pani doktor przestrzegała, że nie jest możliwe współistnienie upraw GMO wraz z rolnictwem ekologicznym i konwencjonalnym, omawiając ogromne zagrożenia jakie organizmy genetycznie zmodyfikowane stanowią dla zdrowia ludzi, jakości żywności, środowiska a nawet ekonomiki gospodarstw rolniczych.

Apel ten już znalazł swoje odzwierciedlenie w decyzji Sejmiku Województwa Podkarpackiego, który podjął uchwałę w sprawie ogłoszenia strefy wolnej od GMO na terenie województwa, aby stwarzać warunki do produkcji żywności ekologicznej wysokiej jakości metodami przyjaznymi środowisku, o czym poinformowała na konferencji przewodnicząca Sejmiku, Teresa Kubas-Hul.

W konferencji wzięli udział rolnicy z powiatu leżajskiego należący do Leżajskiego Stowarzyszenia Gospodarstw Ekologicznych. Wyjazd został zorganizowany przez doradcę rolniczego PZDR Leżajsk i prezesa Stowarzyszenia w jednej osobie Józefa Terecha.

Uczestnicy mogli skorzystać z ciepłego posiłku oraz poczęstunku przygotowanego przez uczniów i nauczycieli Zespołu Szkół Techniczno-Weterynaryjnych w Trzcianie.

Renata Mazurek
PZDR Leżajsk

 
Rolnicze przypomnienia na miesiąc kwiecień z produkcji zwierzęcej PDF Drukuj

Kwotowanie produkcji mleka

1.  Dnia 31 marca br zakończył się rok kwotowy trwający od 1 kwietnia 2011 roku Producent mleka winien wprowadzić do obrotu w roku kwotowym mleko lub przetwory mleczne w ilości nie mniejszej niż 70% przysługującej mu kwoty indywidualnej. W przeciwnym razie Dyrektor OT ARR wszczyna postępowanie w sprawie cofnięcia lub zmniejszenia kwoty indywidualnej. Kwota nie zostanie zmniejszona jeśli jej wykorzystanie spowodowane było działaniem siły wyższej lub innymi przyczynami niezależnymi od producenta /obowiązek udokumentowania/,

2. Po zakończeniu roku kwotowego w terminie do 14 maja br dostawca bezpośredni ma obowiązek sporządzić i przekazać do ARR roczną informację o ilości mleka wyprodukowanego w gospodarstwie oraz ilości mleka i przetworów mlecznych wprowadzonych do obrotu.

3.Dostawca bezpośredni ma również obowiązek prowadzić miesięczne rejestry mleka i przetworów mlecznych. Miesięczne rejestry oraz roczną informację mogą pomóc rolnikowi wypełnić pracownicy terenowi Podkarpackiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego.

Bydło

1. Do dwóch godzin po porodzie podać cielęciu siarę, a w pierwszej dobie po urodzeniu w czterech porcjach winno ono wypić po około 1litr siary na jeden odpas. Ciała odpornościowe z siary wchłaniane są przez organizm cielęcia tylko przez pierwsze 24 godziny życia. Przy podawania siary należy uważać aby nie wprowadzić siary do układu oddechowego gdyż może się to zakończyć zapaleniem płuc. Maksymalna dawka mleka pełnego w okresie odchowu nie powinna przekraczać 6 litrów i podana 2-3 razy na dobę.

2. Aby zapobiec infekcjom cieląt wskazane jest podać im witaminę A w pierwszych godzinach ich życia. Podanie witaminy spowoduje uaktywnienie błony śluzowej jelit i hamowanie rozwoju bakterii wywołujących biegunki.

3. Odłączenie cielęcia od krowy powinno nastąpić po pierwszym zdojeniu siary przez cielę. Pozostawienie cielęcia dłużej jak 24 godziny z matką utrudnia późniejszą jego adaptację po odsadzeniu.

4. Od drugiego tygodnia życia należy zapewnić cielęciu dostęp do czystej świeżej wody.

5. Skarmianie pasz treściwych należy rozpocząć od podawania już od 2 tygodnia życia niewielkich jej ilości – 10dag dziennie, najlepiej gniecionego ziarna zbóż. Pasze pyliste powodują podrażnienie górnych dróg oddechowych. W okresie odchowu cieląt nie przekraczać dawki pasz treściwych – 2kg.

Owce

1. Hodowcy owiec podejmują w tym okresie decyzję dotyczącą sprzedaży jagniąt mlecznych. Maciorki od których nie będzie pozyskiwane mleko należy jak najszybciej zasuszyć. Prawidłowe zasuszenie matek polega na skąpym żywieniu najlepiej słomą owsianą, która wpływa na zmniejszenie wydzielania mleka. W ciągu 3 pierwszych dni zasuszania ograniczyć dostęp do wody. Codziennie sprawdzać wymiona maciorek i jeśli wymię jest zbyt nabrzmiałe to należy zdajać mleko. Uchroni to owce przed zapaleniem gruczołu mlecznego.

2. Przed sprzedażą jagniąt przeprowadzić ich selekcję pozostawiając do dalszego chowu najlepsze sztuki pochodzące od najlepszych wysokoplennych matek i szybko przybierających na wadze. Zapewni to w przyszłości wysoki poziom produkcyjny stada oraz wzrost plenności. Jagniętom pozostawionym do dalszego chowu należy zapewnić ruch na świeżym powietrzu, szczególnie w czasie słonecznych dni. Działanie promieni słonecznych powoduje przemianę prowitaminy na witaminę D niezbędną do prawidłowego rozwoju kości.

                                                                   clip_image002

Drób

1. Wiosna to okres zakupu piskląt drobiowych. Pisklęta winno się wstawiać do czystej, odkażonej, dobrze wywietrzonej i nagrzanej wychowalni. Należy również wymyć i odkazić sprzęt do karmienia i pojenia ptaków, udrożnić kanały wentylacyjne, umyć okna, wybielić ściany mlekiem wapiennym. Do dezynfekcji sprzętu i ściółki użyć środków dezynfekcyjnych /np. Virkonu/, które niszczą wiele zarazków chorobotwórczych, są bezpieczne i łatwe w użyciu i przyjazne dla środowiska

2. Pisklęta do chowu wybierać zdrowe, zawsze zaszczepione, żywotne o czystym puchu, z dobrze zagojoną pępowiną. Ptaki kupować w zakładach wylęgowych lub w punktach sprzedaży będących pod nadzorem lekarza weterynarii.

3. Pisklęta przewozi się w czystych opakowaniach z otworami /pudełka tekturowe, wiklinowe/ wyłożone wełną drzewną lub flanelą. Chronić ptaki przed niską i wysoką temperaturą, przeciągami, deszczem, wiatrem.

4. Po przywiezieniu wyłożyć je w wychowalni koło źródła ciepła i napoić czystą wodą o temperaturze otoczenia a najlepiej naparem z ziół – rumianku lub mięty.

5. Pierwszą karmą dla piskląt mogą być płatki owsiane, kasza manna, gotowane jajka, mieszanka śrut zbożowych – odsiana bez mąki i łuski. Od 4 -5 dnia można do żywienia wprowadzać twaróg, młodą posiekaną zielonkę, zsiadłe mleko, maślankę, serwatkę. Przy paszach gospodarskich należy podawać ptakom dodatki witaminowo – mineralne. Pisklęta można żywić wyłącznie pełnoporcjową mieszanką z zakupu i wówczas nie należy dodawać witamin i składników mineralnych gdyż zawarte są one w gotowej mieszance. Pisklętom należy podawać czysty wyprażony w piecu żwirek, piasek lub wyprażone i rozdrobnione skorupki jaj.

Zwierzęta futerkowe

1. W gospodarskim chowie królików i nutrii dodawać do skarmianych pasz pierwsze zielonki rozpoczynając od małych ilości.

2. Zaszczepić stado podstawowe królików przeciwko myksomatozie najlepiej w miesiącu kwietniu przed pojawieniem się komarów.

Opracowanie: Stanisław Kawa

Gł. specjalista ds. produkcji zwierzęcej

Akceptował kierownik działu: Jan Kocój

 
<< Początek < Poprzednia 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 Następna > Ostatnie >>

Strona 121 z 216